Czego szukasz

Zadbaj o siebie, o swoją psychikę. To (też!) ważne

Jestem mamą i dbam o siebie. Ćwiczę i zdrowo się odżywiam, czasami udaję mi się wysypiać, czasami wyjeżdżam z rodziną na wakacje i to powinno wystarczyć?! A co ze sferą psychiczną? Pamiętasz, kiedy ostatnio udało Ci się zresetować? Zapomnieć o wszystkich ważnych sprawach i dać ponieść się chwili? To ważne dla każdego – przeczytaj dlaczego. A przede wszystkim nie wstydź się zadbać o siebie, o swoją psyche!

  • Hanna Pietrzak-Trzcińska - 30/10/2016
Kobieta medytuje na swoim łóżku

W codziennym biegu nie zapominaj o dbaniu o swoja psychikę!

Przeczytałam ostatnio historię o kobiecie, która postanowiła być silna i wszystkim to pokazać. Było pasmo sukcesów – studia, dobra praca, małżeństwo, dziecko. I nagle wszystko zaczęło się sypać – jej matka w kilka miesięcy po diagnozie zmarła na raka, dowiedziała się, że mąż ją zdradza, więc zaraz wystąpiła o rozwód. To wszystko z etykietką Zawsze Dam Sobie Radę. Nie było czasu na zaopiekowanie się sobą samą.
Nie wiedziała, że powinna, czy uparcie tkwiła na stanowisku – skoro nie jestem “mięczakiem” to sobie poradzę?
W końcu dotarła do etapu, gdzie bez kilku tabletek “motywujących” rano nie dałaby rady wstać z łóżka, o bardziej złożonych czynnościach życiowych nie wspominając.

Różne koleje losu, takie samo zakończenie

Ta historia może być opowiedziana w kilkunastu wariantach, w każdym wypadku z tym samym epilogiem. Totalnej zapaści psychicznej. Czy nasza bohaterka nie miała po drodze sygnałów od organizmu, że coś jest nie tak? A może po prostu zbyt mało jeszcze mówi się o tym, że o swą psychikę należy troszczyć się tak samo jak o zdrowie fizyczne?
Zewsząd atakują nas informacje, jak dbać o to ostatnie. Jaką dietę stosować, jaką formę ćwiczeń. Wojnę o nasze ciała toczy masło z margaryną, gluten stara się wrócić na straconą pozycję i nikt już nie chce uwierzyć, że od picia mleka można być wielkim.

Łatwo nam uwierzyć, że chipsy są niezdrowe, ale jeśli ktoś zasugeruje, że nieustanne zamartwianie się nam szkodzi, to jakoś nie bierzemy tego na poważnie.

Psychika nie ważna?

Tymczasem zdrowie psychiczne powinno być przez nas traktowane tak samo.

Nie powinniśmy zapominać o konieczności relaksu, także dla przeciążonego pracą umysłu, aby po kilku latach intensywnej aktywności nie dochodziło do całkowitego wypalenia.

Bo akurat w tej dziedzinie Polacy uwielbiają przesadzać: jak jest weekend – to z nadrabianiem zaległości z tygodnia pracy, jak wakacje – to ze sprawdzaniem maili służbowych i odbieraniem telefonów z biura na plaży. Albo chociaż  zabierają ze sobą w miejsce odpoczywania w wolne dni – natrętne myśli o zadaniach do wykonania.

A przecież bez porządnego resetu nie jesteśmy w stanie pracować wydajnie. Co więcej, są teorie, że to właśnie podczas odrobiny lenistwa, może przyjść do głowy świetny pomysł.

Brak pielęgnacji naszego psyche dotyczy też innych dziedzin życia. Czy w czasach „keep smiling” jest jeszcze miejsce dla smutku, żałoby, gorszego okresu? Czy można na przykład określić, ile może trwać gorsza forma po śmierci bliskiej osoby lub rozwodzie? Społeczeństwo wybaczy dwa miesiące, a potem zabieraj się za siebie nieudaczniku!

Jeżeli akceptujemy, że nasze zdrowie fizyczne podlega w naturalny sposób zmianom w ciągu życia, dlaczego jakoś nie dotyczy to psychiki? Tego, że czasem będziemy funkcjonować gorzej i nie możemy od siebie wymagać pełnego zaangażowania?

Życie to sinusoida i na ogół po bardzo aktywnym okresie musi nastąpić jakiś rodzaj wyciszenia.

A współcześni ludzie często wsadzają swój mózg w wysokogórską kolejkę, która pnie się wciąż w górę, nawet jeśli na końcu czeka głęboka przepaść.

Pomocy!

Kolejna sprawa to szukanie pomocy, kiedy czujemy, że sami już nie damy rady. Większość ludzi bez wahania udaje się do lekarza specjalisty, kiedy pojawiają się u nich jakieś objawy chorobowe. Dlaczego zatem tak trudno nam zasięgnąć porady psychologa czy psychiatry, gdy czujemy, że nasze samopoczucie przez dłuższy czas nie jest takie jak powinno? To sławetne poradzę sobie, nie będę pieniędzy wydawać na głupoty, albo to ja bym go mogła czegoś o życiu nauczyć, jakoś nigdy nie występuje w przypadku urologa lub pulmonologa. Chciałoby się zapytać – po co właściwie szkolić te zastępy psychologów, skoro ludzie ich nie potrzebują?

Dobra wiadomość jest taka, że powoli sytuacja zmienia się na lepsze. Pewnie potrzeba czasu, żeby mówienie o tym temacie było naprawdę powszechne. By ktoś, kto zupełnie nie zdaje sobie sprawy z tego, że źle się dzieje z jego samopoczuciem był po prostu atakowany przekazem Dbaj o psyche!

Zdjęcie tytułowe: Picjumbo.com

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Hanna Pietrzak-Trzcińska
Z wykształcenia jestem pedagogiem kulturalno-oświatowym, póki co wiedzę ze studiów wykorzystuję do wychowywania dwóch synów. Skończyłam też studia podyplomowe Marketing w sieci. Kilka lat pracowałam w księgarni internetowej wydawnictwa, a ponieważ w życiu nigdy nie jest za późno na zmianę, obecnie poszukuję nowych możliwości zawodowych, dlatego postanowiłam zostać Panią do pisania - panidopisania.pl Rozrywkowo prowadzę bloga sarkazmprzykawie.blogspot.com.
Podyskutuj

Poradnik i bezradnik mamy-freelancerki

Wpatruję się w pustą kartkę. Co miałabym napisać na temat work-life balance w ujęciu pracującej mamy? Nie jestem przecież ekspertką od zarządzania czasem, nie mam żadnej recepty, sama nieraz się dziwię, jak udaje mi się to wszystko ogarnąć i nie zwariować. Nie umiałabym napisać poradnika, od udzielania rad lepiej wychodzi mi opisywanie ludzkich emocji i kreowanie rzeczywistości. Zatem może to właśnie zrobię? Opowiem moją historię.
  • Magdalena Majcher - 28/02/2019
mama freelancerka pracuje z domu, laptop na kolanach

Jeszcze pięć lat temu nie miałam pojęcia, czego chcę od życia. Miałam kilkuletniego syna i pracę, do której jeździłam, delikatnie mówiąc, niechętnie. W żadnym miejscu nie zagrzałam miejsca na dłużej. Myślałam: co jest ze mną nie tak? Miałam dopiero dwadzieścia kilka lat, a już czułam się wypalona. Nie wyobrażałam sobie, że tak miałabym żyć, pracować przez następnych kilkadziesiąt lat.

Spełniać marzenia

Po urodzeniu drugiego dziecka zrobiłam swoisty rachunek sumienia. Zastanowiłam się, gdzie popełniałam błędy, i doszłam do wniosku, że po prostu nigdy nie robiłam tego, co chciałam robić, tego, co kochałam. Czego więc bym chciała? Co potrafię? Pisać, to pierwsze co przyszło mi na myśl. Ale co mam z tym pisaniem zrobić? Że niby książkę napisać?

Wszystko fajnie, ale wydawało mi się to czynem na miarę lotu w kosmos. Każdy by chciał, ale nie każdy wie, jak. Dojrzewałam jeszcze przez chwilę, w międzyczasie prowadząc bloga i szukając pojedynczych zleceń jako copywriter. I dojrzałam, wiecie? Dojrzałam do tego, żeby pomóc marzeniom, żeby w końcu robić to, co kocham.

Nazbyt pompatycznie, prawda? Żeby nie było tak kolorowo, mój młodszy syn okazał się typowym przykładem high need baby. Każdej nocy budził się po kilkanaście razy, w dzień nie chciał spać, nawet spacery były czasem stresu i zastanawiania się, czy tym razem prześpi choć godzinę czy może raczej będzie się wydzierał wniebogłosy. I w samym środku tego szaleństwa odnalazłam swoją pasję.

Napisałam jedną książkę, drugą, zaczęłam trzecią, nie wiedząc, czy ktokolwiek mi to wyda. Dałam sobie czas do końca urlopu macierzyńskiego, w międzyczasie biorąc zlecenia jako copywriter. No i stało się. Kiedy mój młodszy syn miał jedenaście miesięcy, poleciałam w kosmos. Dostałam długo oczekiwanego maila od potencjalnego wydawcy. Kilka tygodni temu synek skończył cztery lata, a ja nadal lecę. I absolutnie nie zamierzam wracać z tej podróży!

Jestem w miejscu, w którym powinnam być

Praca w charakterze wolnego strzelca wymaga przede wszystkim… twardego tyłka i umiejętności planowania przychodów na trzy miesiące w przód. Bo wypłata nie przychodzi dziesiątego, i nie zawsze jest taka sama. Ale muszę się do czegoś przyznać. Odkąd poleciałam w ten kosmos, cały wszechświat mi sprzyja. Kiedy zamykają się drzwi, otwiera się przede mną okno. Szczęście? Być może. Ja nazywam to inaczej. Po prostu jestem w miejscu, w którym powinnam być, dlatego się układa. Robię to, do czego zostałam stworzona i chociaż pracuję jako freelancer ponad trzy lata, nadal nie potrafiłabym napisać poradnika dla osób, którym marzy się właśnie takie wolne strzelectwo.

Przede wszystkim to ja jednak żyję

Nie udzielę Wam więc gotowych rad. Nie powiem, jak to zrobić, żeby gdzieś pomiędzy rozwieszeniem prania a odebraniem dziecka z przedszkola ogarnąć siebie i zlecenia. Każda z nas musi wypracować sobie własny system pracy. Ile osób, tyle rad. Moja koleżanka pisze, kiedy wszyscy jeszcze śpią, bladym świtem. Inna pracuje do nocy. Ja od dziesiątej do szesnastej. Oddaję teksty trzy miesiące przed deadlinem, znajoma zawsze wyrabia się dzień przed terminem.

Nie sposób określić, który wariant jest najlepszy. I wcale nie zamierzam tego robić. Chcę Wam tylko powiedzieć, że work-life balance jest wtedy, kiedy robimy to, co kochamy. Wtedy to życie samo się balansuje, a wszystko się dzieje „samo”. No, prawie… Bo przecież ktoś to pranie musi rozwiesić i ktoś tę książkę musi skończyć! Ale to w tak zwanym międzyczasie. Bo przede wszystkim to ja jednak żyję.

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Magdalena Majcher
Pisarka, freelancerka, mama. Robi w życiu to, co kocha, czyli pisze. Aby spełniać swoje marzenia, zrezygnowała z pracy na etacie. Dziś jest autorką poczytnych i lubianych przez czytelniczki powieści, m.in. "Cudu grudniowej nocy", "W cieniu tamtych dni", "Matki mojej córki", "Stanu nie!błogosławionego", "Jeszcze jednego uśmiechu” oraz bestsellerowej sagi "Wszystkie pory uczuć". Niedługo ukaże się kolejna seria autorki.

Mama w pracy, wiosna w szafie

Za oknem słońce, w powietrzu czuć wiosnę, czas więc na zmiany w szafie pracującej (lub pracy szukającej) mamy! Do wyboru mamy ogrom możliwości. Miks trendów, jaki można obserwować już od kilku lat, nadal się utrzymuje. Oznacza to, że tak naprawdę modne jest wszystko to, co aktualnie masz ochotę na siebie włożyć! Warto jednak przybliżyć kilka najsilniejszych trendów i podpowiedzieć, co spośród nich nadaje się do ubrania do pracy.
  • Redakcja portalu Mamo Pracuj - 27/02/2019
młoda kobieta przegląda swoja garderobę

Po pierwsze pastele

To trend wręcz stworzony do biura. Pastele sprawdzą się zarówno jako baza pod oficjalny żakiet czy kolor garsonki, jak również w wersji total look, czyli rozbielone barwy od stóp do głów. Tu jednak trzeba uważać, żeby całość zestawienia nie wyglądała zbyt cukierkowo. Najlepiej jako bazę wybrać biel lub beż i dodać dwa kolory pastelowe. Idealnym dodatkiem będzie odrobinę bardziej wyrazista pod względem tonacji biżuteria lub pasek, które podkreślą stylizację.

W makijażu warto postawić na naturalne podkreślenie urody, z palety cieni świeżości doda delikatny róż czy beż. Można podkreślić oczy kreską nad linią górnych rzęs (nadal bardzo modne), co wydobędzie ich kształt.

Po drugie neony

Intensywny pomarańczowy, kobalt, zieleń, żółć i róż. W wersji do pracy najlepiej zdecydować się na jedną z tych barw, zestawiając ją z bardziej stonowanymi dodatkami. Akcent można położyć w zasadzie na każdy element stylizacji: bluzce, żakiecie, spodniach/spódnicy, sukience, butach czy dodatkach. Jeśli w firmie nie obowiązuje ścisły dress code można pokusić się też o intensywny kolor paznokci czy niezbyt grubą neonową kreskę eye-linerem na górnej powiece. Odradzam jednak takie eksperymenty na oficjalne spotkania. Intensywnie kolorowy makijaż zostawmy lepiej na imprezę.

Półprzezroczystości

Zwiewne bluzki z cieniutkiego materiału do pracy? Jak najbardziej! Ten niezwykle kobiecy trend zagościł w świecie mody na dobre. Lekko przezroczysta koszula idealnie pasuje do marynarki czy blezera. Kusząca, a jednak stosowna. Należy jedynie pamiętać o tym, żeby efekt końcowy był subtelny, warto więc zaopatrzyć się w odpowiednią bieliznę. Taką stylizację najlepiej podkreślić makijażem naturalnym, gładką cerą i lekko zaróżowionymi policzkami. Odważniejszym polecam usta w kolorze wina.

Motywy zwierzęce

Aby przełamać monotonię, warto przekonać się do motywów fauny i flory. W sklepach można znaleźć nie tylko lamparcie cętki czy paski zebry, ale również wzory ptaków czy kwiatów. Taki motyw może znaleźć się zarówno na bluzce czy żakiecie, jak i na sukience, spódnicy, a nawet spodniach! Najbezpieczniej jednak zdecydować się na jeden wzorzysty element ubioru w ramach jednego zestawienia. Będziemy mieć pewność, że wszystko do siebie pasuje i nie ma przeładowania stylizacji.

Czas na zmiany

Pierwsze powiewy wiosny są świetnym pretekstem do zmian w wyglądzie. Pora więc pozbyć się już zimowych szarości, grubych płaszczy, swetrów i otworzyć się na nowe, świeże kolory. Warto wpuścić do swojej szafy odrobinę słońca, soczystej trawy czy błękitu nieba. W mojej już znalazło się kilka wiosennych akcentów, które nastrajają mnie pozytywnie każdego ranka. Gorąco polecamy!

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Redakcja portalu Mamo Pracuj
Podyskutuj
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie
Może Cię zainteresować także:
Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail