Czego szukasz

Każda kobieta ma w sobie talenty, za które ktoś inny jest w stanie zapłacić

Zbliżające się w Poznaniu Targi Dziecięce Happy Baby, (14-15.09. 2019 r.) którym patronujemy, stały się okazją do bardzo ciekawej rozmowy o macierzyństwie, trudnych wyborach, powrotach na rynek pracy oraz sytuacji kobiet z Magdaleną Konieczką, dyrektorką projektu. Swoją zawodową drogę zaczynała w korporacji. Potem została mamą – „Wypadałam z rynku” trzy razy. Mam troje dzieci, a każde z nich odkrywało przede mną nowe ścieżki mojej drogi zawodowej. Na początku tego roku zostałam Dyrektorem Projektu Targów Dziecięcych. Dziś wiem, że jest to droga, którą chcę kroczyć. To jest moja droga – mówi Magda. Zapraszamy do lektury!

Magdalena Konieczka

Magdo, jesteś dyrektorem projektu Targów Dziecięcych Happy Baby oraz mamą trójki dzieci. Twoja droga do tego miejsca, w którym jesteś dzisiaj nie była łatwa. Nieobce Ci trudy powrotu na rynek pracy. Opowiesz o tym, jak Ci się udało?

Tak, to wszystko prawda. „Wypadałam z rynku” trzy razy. Mam troje dzieci, a każde z nich odkrywało przede mną nowe ścieżki mojej drogi zawodowej. Zanim siedem lat temu urodziłam swojego pierwszego syna, pięłam się po szczeblach drabiny w jednej z poznańskich korporacji. Wbrew wszystkiemu, co mówi się o pracy w korporacji, ja czułam się tam jak ryba w wodzie. Moja praca była wymagająca – stres, szybkie tempo pracy, zagrożenia niewykonania planu płynące z wielu stron, mądre zarządzanie wieloosobowym zespołem, który nie był łatwy, wielogodzinny dzień pracy na pełnych obrotach. Sytuacja codziennie była dynamiczna, a ja musiałam wszystko trzymać w ryzach.

Ta praca wykształciła we mnie siłę charakteru. O ciąży dowiedziałam się, kiedy byłam w swojej szczytowej formie (tak mi się wtedy wydawało) – kilka miesięcy po otrzymaniu awansu. Wtedy urlop macierzyński trwał pół roku, a mi wydawało się, że wrócę szybko do pracy, a dziecko pójdzie do żłobka. Ale tak to już jest, że wszyscy mamy wiele wyobrażeń o tym jak wygląda macierzyństwo. Co dziecko powinno, a czego nie, wydaje nam się, że wiemy jak „postępować” z noworodkiem, na co sobie pozwolić, a na co nie, żeby dziecko nie „kaprysiło” i było „grzeczne”. A później rodzi się dziecko i poglądy się weryfikują.

Całe to wyobrażenie bizneswoman z dzieckiem jako gadgetem do nowej torebki legnie w gruzach. Rodzi się człowiek, dla którego jesteś całym światem. Każdego dnia odkrywasz nie tylko trudy macierzyństwa, ale też jego piękno. Patrzysz w te oczy małe i każdego dnia zakochujesz się jeszcze bardziej i mocniej.

Długo biłam się z myślami. Bo z jednej strony kochałam tego małego człowieka, a z drugiej nie jestem typem kobiety, która realizuje się tylko i wyłącznie poprzez prowadzenie domu i zajmowanie się dzieckiem. Ja nawet wróciłam na jeden dzień do pracy w korporacji, która przyjęła mnie z otwartymi ramionami. Ale to był jeden dzień. Dzień, w którym zorientowałam się, że nie dam rady przebywać poza domem przez minimum 10 godzin dziennie, 5 dni w tygodniu. Praca w korporacji przestała być moim miejscem i potrzebowałam czasu, aby oswoić się z tą myślą. To nie było łatwe.

Znalazłaś inną drogę? Pracę?

Tak to już w życiu jest, że jak zamykają się przed Tobą jedne drogi, to otwierają się inne. Tylko potrzeba czu, aby je dostrzec. I te inne drogi pokazał mi mój syn. Zakochałam się wówczas w chustach do noszenia dzieci. Stopniowo zatracałam się w tym świecie „szmat”. Moje pierwsze dziecko było typem High Need Baby, a chusty bardzo mi w tym czasie pomogły.

Siedem lat temu widok kobiety z dzieckiem w chuście wywoływał pewne poruszenie w społeczeństwie. Jedni ludzie zaczepiali mnie dając do zrozumienia, że jestem wyrodną matką, tak w szmacie nosić dziecko!, że mnie nie stać na wózek… Inni podchodzili prosząc o instrukcję wiązania, bo sami chcieliby się nauczyć. Wtedy poczułam w sobie misję bycia Doradcą Noszenia Dzieci w Chustach i Nosidłach Miękkich. Tak trafiłam na kursy Akademii Noszenia Dzieci i rozpoczęłam pracę na własny rachunek zakładając swoją Akademię Chustonoszenia (dziś działającą pod nazwą Akademia Daj się ponieść, www.dajsieponiesc.com).

Organizowałam wówczas szereg warsztatów dla rodziców nie tylko z tematyki chustowej, lecz również propagując idee Rodzicielstwa Bliskości czy BLW. Chwilę później założyłam swój blog chustowy, na którym do dziś dzielę się swoją wiedzą z rodzicami.

I wtedy ponownie zostałaś mamą 🙂

Tak, 2014 roku przyszła druga ciąża, która spowodowała, że ponownie na jakiś czas musiałam zawiesić swoją chustową działalność, a później próbować zaistnieć na rynku ponownie i odbudowywać bazę klientów. Jako druga na świat przyszła córka. Ona spowodowała, że chciałam zająć się kobietami jeszcze bardziej kompleksowo. Dzięki niej stałam się Promotorką Karmienia Piersią i Doulą. Miałam taki charakter pracy, w którym obecność dziecka w znacznej mierze nie przeszkadzała. Zdarzało się, że prowadziłam spotkania z dziećmi u boku.

To były trudne czasy, kiedy doradcy noszenia dzieci szkolili się tylko na kursach w szkołach macierzystych i tyle. Bardzo niewielu doszkalało się w innych ośrodkach. A wiedza z zakresu opieki i pielęgnacji małego dziecka oraz noszenia w chuście bardzo mocno zaczęła wówczas ewoluować. Dysproporcja wiedzy na te tematy, jaka jawiła się wówczas wśród doradców noszenia była ogromna!

Narodził się wtedy w mojej głowie pomysł stworzenia przestrzeni wolnej wymiany myśli między doradcami noszenia dzieci oraz osobami zafascynowanymi chustonoszeniem. I tak, pod moją batutą, powstała Ogólnopolska Konferencja Noszenia Dzieci (wwww.polishbwc.eu), która w tym roku będzie miała swoją piątą edycję!

A jak zostałaś Dyrektorem Projektu Targów Dziecięcych Happy Baby?

Wydawać by się mogło, że moja sytuacja zawodowa była idealna. Miałam ugruntowaną pozycję na rynku. Byłam rozpoznawana w środowisku. Kalendarz zapełniony zapisami na kursy na najbliższe tygodnie. Ale ja tak bardzo mocno zatraciłam się w tym środowisku „dziecięcym”, że potrzebowałam oddechu. Oderwania się. Pójścia do pracy bez dzieci – swoich i klientów.

Zrobiłam wówczas kursy stylistki paznokci i wraz z przyjaciółką rozpoczęłam rozkręcanie biznesu na nowo. W zupełnie nowym środowisku. Od zera. Biznes funkcjonował dobrze, kalendarz zapełniał się zapisami i wtedy… zaszłam w trzecią ciążę. Będąc w już zaawansowanej ciąży zrezygnowałam z wykonywania stylizacji paznokci. Miałam wtedy czas, by przemyśleć swoje dotychczasowe osiągnięcia i zastanowić się co dalej.

Podjęłam decyzję porzucenia kariery stylistki paznokci i wrócenia do moich wcześniejszych zajęć. I to była bardzo dobra decyzja. W 2018 roku organizując Konferencję Noszenia Dzieci podjęłam współpracę z Międzynarodowymi Targami Poznańskimi. Konferencja stała się wydarzeniem towarzyszącym Targom Happy Baby, a ja chętnie służyłam swoją wiedzą oraz pomocą przy organizacji ubiegłorocznych Targów. Na początku tego roku otrzymałam propozycję objęcia przewodnictwa nad Targami Happy Baby 2019 i tak zostałam Dyrektorem Projektu Targów Dziecięcych. Dziś wiem, że jest to droga, którą chcę kroczyć. To jest moja droga.

Co dla młodej mamy jest najtrudniejsze w powrocie na rynek pracy? Co budzi największą frustrację?

Kobieta na każdym kroku bombardowana jest wątpliwościami. Mam wrażenie, że ostatnimi czasy daliśmy się omamić wizji idealnej Matki Polki – chociaż może ten archetyp odszedł już w zapomnienie i powinnam powiedzieć Glam Matki czy Insta Matki. A w takiej bańce mydlanej żyje może 1% światowych mam. To jest świat, który istnieje w jakiejś innej czasoprzestrzeni i dla większości z nas jest nierealny do odtworzenia. My, mamy, musimy brać życie za rogi i radzić sobie w każdej sytuacji.

Dla mnie każdorazowo najtrudniejsze były pierwsze miesiące po powrocie na rynek pracy. Z jednej strony chcesz wrócić, a z drugiej może powinnaś jednak zostać w domu? Trudna jest organizacja życia rodzinnego, zwłaszcza jeśli masz więcej niż jedno dziecko.

Odprowadzanie dzieci do placówek, przedszkole, szkoła, odbieranie, zajęcia dodatkowe Twoje i dzieci, zapanowanie nad porządkiem w domu, organizacja czasu w razie choroby dziecka, znalezienie czasu dla rodziny, dla dzieci, dla męża, dla siebie… to wszystko są zmienne, nie do końca zależne od Ciebie, które mogą położyć harmonogram funkcjonowania na kilka najbliższych dni. Od razu powiem, że nie mam idealnego przepisu na budowanie takiego plannera rodzinnego, uważam, że każdy powinien wypracować sobie swój własny model. Każdemu sprawdza się inne rozwiązanie.

Wspomniałaś w naszej wcześniejszej rozmowie, że młode mamy nie powinny jednak się poddawać, że są możliwości, żeby stanąć na nogi i godnie zarabiać na siebie. Co miałaś konkretnie na myśli?

Tak jak już wcześniej wspomniałam, jak zamykają się jedne drogi, to otwierają się przed nami inne. Tylko trzeba je dostrzec. Z perspektywy czasu, widzę, że każdy mój poród był tylko chwilowym przystankiem na drodze zawodowej. Jakbym czekała na autobus, który zaraz przyjedzie. Być może się spóźni, ale w końcu przyjedzie.

Ja wierzę, że każda kobieta ma w sobie talenty, za które ktoś inny jest w stanie zapłacić. Trzeba je tylko w sobie odkryć. Rozejrzeć się na rynku pracy. Być może przekwalifikować się. Zastanowić się w czym się dobrze czujemy, w jakich czynnościach się realizujemy. Młodym mamom często brakuje odwagi. Często myślą, że po porodzie liczy się tylko dziecko. Że ono zasłania cały świat. Że im już nie wypada. Że ktoś pomyśli, że jak wróci do pracy za szybko, to wezmą ją za wyrodną matkę. Że ten chwilowy przystanek na drodze zawodowej dyskwalifikuje ją jako specjalistkę w danej dziedzinie. De facto same się dyskwalifikujemy poprzez samookreślanie się, na co zwróciła mi ostatnio uwagę znajoma.

Kobiety często zaczynają swoje wypowiedzi od: „Może się nie znam, ale…”, „Jestem blondynką..”, „Wiem, że mam gruby brzuch/uda/ nogi/ zmarszczki…”, „Nie jestem najszczuplejsza…”, „Nie jestem ekspertem w tej dziedzinie…”, „Mam wiele wad, ale..”. Nigdy nie słyszałam mężczyzny mówiącego o sobie w ten sposób. A takie samookreślenie się niszczy kobiety od zewnątrz i wewnątrz. Nie róbcie tego.

Wierzcie w siebie, swoje siły. Macie wielką supermoc – jesteście matkami! Wykorzystajcie to!

Bo, gdy innym wydaje się, że my robimy krok wstecz, cofamy się, to tak naprawdę my tylko bierzemy rozbieg, by zaraz później przyspieszyć tempo i wejść na wyższe tory.

Jak już wspomniałyśmy jesteś dyrektorem projektu Targów Dziecięcych Happy Baby. We wrześniu – 14-15.09.2019 r. odbędzie się kolejna edycja Targów. Skąd ta inicjatywa i co ma na celu?

Targi Zabawek i Artykułów Dziecięcych MTP mają wieloletnią tradycję, ale pod szyldem Happy Baby rozwijają się od 2012 roku. Celem było skupienie jak największej ilości czołowych producentów zabawek oraz akcesoriów dla dzieci i rodziców, ubrań i kosmetyków dedykowanych rodzinom spodziewającym się potomstwa oraz dla dzieci w wieku 0-6 lat. Tak, by podczas jednego weekendu rodzice mogli zapoznać się z nowinkami rynku dziecięcego i porozmawiać z twórcami. Z drugiej strony rodzice mają możliwość nie tylko zrobienia zakupów, ale również spotkania się z szerokim wachlarzem cenionych specjalistów.

Od wielu lat panelistami naszej targowej sceny są cenieni specjaliści z zakresu pielęgnacji małego dziecka. Każdego roku podnosimy sobie poprzeczkę jeszcze wyżej, by móc budować ciekawy program na scenie oraz skupiać wokół siebie czołowych producentów zabawek i artykułów dziecięcych. Rokrocznie staramy się dopasować do aktualnie panujących tendencji rynkowych oraz sprostać oczekiwaniom najbardziej wymagających klientów, dlatego każdego roku formuła targów jest nieco inna. Tutaj nie ma nudy.

Która to już z kolei edycja Targów i co będzie się działo w tym roku?

W tym roku będziemy celebrować ósmą już edycję Targów Happy Baby, która odbędzie się w dniach 14-15.09.2019 r. w komfortowej przestrzeni Międzynarodowych Targów Poznańskich w nowoczesnym Pawilonie 15. Na zwiedzających czeka moc atrakcji oraz około 100 wystawców, którzy już szykują nowości produktowe oraz atrakcyjne promocje i konkursy. Kolejny rok imprezą towarzyszącą Targom jest Ogólnopolska Konferencja Noszenia Dzieci, 14.09.2019. To największa konferencja w Europie, podczas której zgłębiane są tajniki noszenia dzieci w chustach i nosidłach.

W niedzielę 15.09.2019 odbędzie się Mami Babi Targ, na którym można kupić i sprzedać akcesoria dziecięce. W zasadzie od samego początku naszym partnerem jest Świadoma Mama, która rokrocznie zapewnia uczestnikom wydarzenia komfortową przestrzeń spotkań i rozmów ze specjalistami z zakresu opieki okołoporodowej oraz wychowania małego dziecka. W tym roku również znajdzie się w naszych szeregach.

Będzie działała również strefa Całkiem Fajnych Fizjoterapeutów z Pawłem Zawitkowskim na czele. Tutaj rodzice mogą zasięgnąć licznych porad doświadczonych fizjoterapeutów. Zaprosiliśmy do współpracy również zespół doświadczonych ratowników medycznych z firmy Medevac, którzy podczas kameralnych warsztatów przeszkolą rodziców w temacie udzielania pierwszej pomocy podczas różnych zagrożeń. Swoją obecnością zaszczyci nas także Joanna Anger, autorka bloga Alaantkowe BLW, która wprowadzi zwiedzających w meandry rozszerzania diety maluszka oraz będzie podpisywała swoją najnowszą książkę.

Rodzice, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej na temat chustonoszenia, będą mogli to uczynić w strefie Stowarzyszenia Poznań w Chuście, w której będą czekały doradczynie noszenia dzieci, gotowe odpowiedzieć na najtrudniejsze pytania. Pojawią się również lekarze z Ginekologiczno-Położniczego Szpitala Klinicznego UM w Poznaniu oraz działającego przy nim Banku Mleka Kobiecego. Tajniki laktacji odkryje także Wróżka Cycuszka.

A co nowego nas czeka?

Wielką nowością tego roku będzie strefa fitness – tutaj zwiedzający dowiedzą się, gdzie można ćwiczyć dzieckiem oraz jakie są dostępne formy aktywności ruchowej, które pomogą zadbać o dobrą kondycję w ciąży oraz po niej. Będą mieli również możliwość poćwiczenia razem z zaproszonymi instruktorami. Podczas kameralnych warsztatów z ratownikami medycznymi, rodzice zdobędą wiedzę ratującą życie. Zależy nam, aby ta wiedza była poparta ćwiczeniami praktycznymi, dlatego zajęcia odbędą się w kameralnych grupach, do których konieczne będzie zapisanie się. Tutaj polecam śledzić fanpage (oraz utworzone tam wydarzenie dedykowane całej imprezie) Happy Baby na Facebooku, gdzie będziemy podawać wszystkie szczegóły. Podczas spotkania z Joanną Anger, autorką kultowego bloga Alaantkowe BLW, rozwiane zostaną wątpliwości dotyczące rozszerzania diety maluszka. Po warsztatach z gotowania prowadzonych przez Asię- wspólne posiłki staną się fajną zabawą w każdej rodzinie 😉

Całą imprezę zwieńczy koncert muzyki dziecięcej oraz nieszablonowe warsztaty przygotowane przez zaproszoną przez nas artystkę, ale jej nazwisko niech pozostanie na razie naszą słodką tajemnicą 😉 Ciekawskich zapraszam do zaglądania na naszą stronę internetową www.happybaby.mtp.pl oraz śledzenia Fanpage na FB.
Warto zarezerwować sobie cały weekend i być z nami podczas tegorocznych Targów Zabawek i Artykułów Dziecięcych Happy Baby, 14-15.09.2019 r.

 

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiała: Ewa Moskalik Pieper

Zdjęcia: archiwum prywatne Magdaleny Konieczka

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Redaktor portalu Mamo Pracuj. Prywatnie spełniona, pełnoetatowa mama dwóch wspaniałych synów i żona, starająca się znaleźć swój patent na work - life balance. Absolwentka UJ. Miłośniczka kina, muzyki i książek.

Koronawirus – prawa pracujących rodziców – zasiłek ZUS i wniosek do pobrania

Od poniedziałku w całym kraju również najmłodsze dzieci nie uczęszczają do przedszkoli i żłobków. W związku z tym po raz kolejny przed rodzicami spore wyzwania związane z zapewnieniem opieki dzieciom i łączeniem jej z obowiązkiem wykonywania swoich zawodowych powinności. Rodzicom dzieci do lat 8 przysługuje specjalny zasiłek opiekuńczy - mamy wniosek do pobrania - złóż wniosek do ZUS. Jakie prawa mają rodzice starszych dzieci? Sprawdź!
mama z dziećmi w domu

Aktualizacja 07.04

W związku z przedłużeniem obostrzeń do 18 kwietnia 2021 r. w tym czasie rodzicom dzieci do lat 8 przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy.

Aktualizacja 29.03

Do 11.04. 2021 r. z uwagi na ponowne zamknięcie placówek przedszkolnych i żłobków, rodzicom dzieci do lat 8 przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy.

Aktualizacja 30.12.2020

Od 28 grudnia ponownie przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy, w wysokości 80 % wynagrodzenia, który dotychczas przysługiwał do 24 grudnia. W razie konieczności, okres jego wypłaty ma zostać wydłużony.

Zatem dodatkowy zasiłek opiekuńczy będzie wypłacany przez 21 dni, w okresie od 28 grudnia 2020 r. do 17 stycznia 2021 r.

Aktualizacja 04.11.2020

Zasiłki dla rodziców są przewidziane na takich zasadach, jak było to wiosną, na takich zasadach, gdy będą musiałby być stosowane – powiedział premier Mateusz Morawiecki podczas konferencji w dniu 04.11. dotyczącej nowych obostrzeń związanych z epidemią koronawirusa. Zaznaczył, że wciąż opiekę stacjonarną sprawują żłobki oraz przedszkola.

Aktualizacja 26.08.2020

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy będzie przysługiwał do 20 września rodzicom dzieci do lat 8 w przypadku zamknięcia placówki edukacyjnej – żłobka, przedszkola lub szkoły z powodu koronawirusa.

Sytuacja będzie na bieżąco monitorowana i mogą zostać wprowadzone zmiany. Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej będzie podejmować decyzje we współpracy z MEN.

Aktualizacja 9.07.2020

Mimo wcześniejszych zapowiedzi, że zasiłek będzie obowiązywał tylko do 12.07, Minister Marlena Maląg ogłosiła, że zasiłek opiekuńczy zostanie przedłużony o kolejne 2 tygodnie – do 26.07.

Zasiłek przysługuje rodzicom dzieci do lat 8, które nie mogą korzystać z opieki przedszkoli i żłobków- czy to z powodu zamknięcia placówek, czy też decyzji rodzica o nieposłaniu dzieci na zajęcia.

Dodatkowy zasiłek przysługuje także ubezpieczonym rodzicom dzieci:

  • do 16 lat, które mają orzeczenie o niepełnosprawności,
  • do 18 lat, które mają orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
  • które mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

Czy to ostateczny termin obowiązywania zasiłku, czy zasiłek będzie przedłużany od 27.07? Dowiemy się w najbliższych dniach.

Aktualizacja 29.05.

Od 25.05 w życie weszły nowe przepisy, według których, zasiłek opiekuńczy przysługuje do 14 czerwca br. Nie zmieniły się zasady wypłacania zasiłku opiekuńczego oraz to, że przysługuje on rodzicom dzieci do 8 roku życia. O wsparcie mogą się starać również rodzice, którzy pomimo otwarcia placówek, do których uczęszczają ich dzieci, nie zdecydowali się wysłać ich tam posłać.

Aktualizacja 13.05

Na konferencji prasowej premier zapowiedział, że od 25 maja br. przywrócone zostaną zajęcia opiekuńczo-wychowawcze z możliwością prowadzenia zajęć dydaktycznych dla uczniów klas I-III szkół podstawowych.

Utrzymany zostanie obowiązek realizowania podstawy programowej. W zależności od sytuacji w danej szkole dyrektor zdecyduje czy będzie to kształcenie w formie stacjonarnej, czy z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość.

Aktualizacja 30.04

Minister Rodziny Pracy i Polityki ogłosiła przedłużenie wypłacania zasiłku opiekuńczego do 24 maja. To rozwiązanie jest skierowane do tych rodziców, którzy nie będą mogli posłać dziecka do żłobka czy przedszkola, z powodu zamknięcia placówek.

Aktualizacja 29.04

Premier ogłosił, że od 6 maja otwierane będą żłobki i przedszkola w nowym reżimie sanitarnym. Jednakże nie wszystkie placówki i nie od razu. Decyzję podejmować będą lokalne władze z przedstawicielami sanepidu.

Od środy 6 maja organy prowadzące te placówki mogą je otworzyć, mając na uwadze wytyczne Głównego Inspektoratu Sanitarnego, a także Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Ważne! Ze względu na sytuację epidemiologiczną organ prowadzący może ograniczyć liczebność grupy przedszkolnej lub ograniczyć liczbę dzieci objętych opieką w żłobkach.

Ważne! Jednostka samorządu terytorialnego na podstawie dotychczasowych przepisów ogólnych może zamknąć wszystkie żłobki i przedszkola na swoim terenie.

Szkoły pozostają zamknięte do 24 maja.

Zasiłek będzie utrzymany dla tych rodziców, którzy nie mogą posłać swoich pociech do żłobków czy przedszkoli – zapowiedział premier.

Aktualizacja 27.04

Zgodnie z przewidywaniami placówki szkolne, przedszkola i żłobki pozostają zamknięte do 24 maja 2020.

Jednocześnie rząd przedłużył okres obowiązywania zasiłku opiekuńczego do 3 maja. Wkrótce powinny zostać przedstawione decyzje dotyczące prowadzenia pewnych form działalności opiekuńczej w części placówek.

Aktualizacja 9.04

Szkoły, przedszkola i żłobki pozostaną zamknięte przynajmniej do 26.04. W związku z tym rodzice mogą wnioskować o przedłużenie zasiłku opiekuńczego.
Egzaminy maturalne i egzaminy ósmoklasisty odbędą się najwcześniej w czerwcu.

Przeczytaj także: Mama – pracownica, a obniżenie etatu?

Jeden rodzic na urlopie a drugi na zasiłku opiekuńczym? Czy to możliwe?

Pytanie od Czytelniczki:

Mąż pracuje, aktualnie sprawuje opiekę nad synkiem, ponieważ nasz synek chodzi do żłobka, który teraz jest zamknięty i nie mieliśmy osoby, która mogłaby z nim zostać. Ja pracuje, w przyszłym tygodniu moja firma ma cały tydzień wolnego w związku z czym muszę wziąć urlop. Czy w takim przypadku skoro ja będę w domu mąż musi zrezygnować z opieki nad dzieckiem i wrócić do pracy?

Odpowiedź:

Zgodnie z przepisami zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli poza ubezpieczonym są inni członkowie rodziny pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, mogący zapewnić opiekę dziecku. Nie dotyczy to jednak opieki sprawowanej nad chorym dzieckiem w wieku do 2 lat.

Zasiłek opiekuńczy przysługuje zatem za okresy, w których dziecko nie miało zapewnionej opieki.

Członkiem rodziny, który nie może zapewnić dziecku opieki jest m.in. osoba chora, całkowicie niezdolna do pracy, pracownik, który odpoczywa po nocnej zmianie, prowadzi działalność gospodarczą.

Jeżeli więc matka dziecka przebywa na urlopie wypoczynkowym, to jest osobą, która może zapewnić opiekę dziecku. W takim przypadku ojciec dziecka nie powinien w tym okresie korzystać z zasiłku opiekuńczego.

Aktualizacja 29.03

Rodzic może złożyć oświadczenie do wypłaty dodatkowego zasiłku opiekuńczego z powodu konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 8 z powodu nieprzewidzianego zamknięcia placówki, które jest wnioskiem o wypłatę zasiłku na dalszy (kolejny) okres.

Oświadczenie można złożyć tak jak do tej pory.

Aktualnie trwają prace nad zmianą ustawy, która wprowadziła dodatkowy zasiłek opiekuńczy. Nowe rozwiązania mają obowiązywać z mocą wsteczną od 26 marca 2020 r.

Aktualizacja 23.03.

Szkoły zamknięte do Świąt Wielkanocnych. Rodzicom dzieci do lat 8 będzie przysługiwał nadal zasiłek opiekuńczy, na kolejne 14 dni. Brak informacji nt. wsparcia dla rodziców starszych dzieci.

Aktualizacja 12.03

Aby skorzystać z dodatkowego zasiłku opiekuńczego, wystarczy złożyć oświadczenie do swojego pracodawcy. Wzór oświadczenia mamy do pobrania na końcu tego artykułu.

Zasiłek opiekuńczy a własna firma

Osoby prowadzące działalność pozarolniczą składają oświadczenie w ZUS.

Propozycje zmian w prawie do pilnego wprowadzenia

O wszelkich zmianach w przepisach będziemy informować Was na bieżąco – pojawiły się propozycje, aby:

  • zasiłek był wypłacany w wysokości 100, a nie jak dotąd 80% wynagrodzenia,
  • byli nim objęci rodzice dzieci powyżej 8 roku życia.

Aktualizacja 21.04.

31.03. została uchwalona przez Sejm ustawa, która wprowadza zmiany o dodatkowym zasiłku opiekuńczym:

Zmiany te polegają na:

  • wydłużeniu o kolejne 14 dni okresu, przez który przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy, do 26.04.2020 r.
  • przyznaniu prawa do tego zasiłku rodzicom dzieci niepełnosprawnych w wieku powyżej 8 lat.

Interesują Cię kwestie prawne związane z macierzyństwem?

Zapisz się do naszego newslettera i otrzymaj cały zestaw prawnych artykułów na każdy etap macierzyństwa.

Zapisując się na newsletter, wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych na zasadach określonych w polityce prywatności. W każdej chwili zgodę możesz wycofać.

Zasiłek a praca zdalna

Istotna z punktu widzenia pracowników i pracodawców jest również kwestia, czy pracownik, który świadczy pracę poza zakładem pracy czyli tzw. pracę zdalną, ma prawo do pobierania zasiłku opiekuńczego? Odpowiedź jest przecząca – pracownikowi, który pracuje zdalnie nie przysługuje zasiłek opiekuńczy, natomiast przysługuje mu wynagrodzenie od pracodawcy na normalnych zasadach.

reklama przedszkole online

Treść artykułu 11.03

Zamknięte szkoły – dodatkowy zasiłek opiekuńczy dla rodziców dzieci do lat 8.

W związku z informacją o zamknięciu szkół w całej Polsce pracownik, który ma dziecko do 8 roku życia może skorzystać z dodatkowego zasiłku opiekuńczego. Musi wypełnić załączone dokumenty a oryginał należy dostarczyć do ZUS.

UWAGA! Jeśli w szkole, przedszkolu czy żłobku będą w okresie tych 14 dni prowadzone dyżury zasiłek nie będzie przysługiwał.

Wniosek do pobrania

Na końcu artykułu znajdziesz do pobrania:

  • oświadczenie o sprawowaniu opieki nad dzieckiem do lat 8
  • wniosek do ZUS o wypłatę zasiłku opiekuńczego z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 8

Specustawa dotycząca koronawirusa – jakie daje prawa i nakłada obowiązki?

W dniu 8 marca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374).

Jakie rozwiązania dotyczące stosunków pracowniczych wprowadzonych ww. ustawą weszły w życie?

I. Możliwość polecenia wykonywania pracy zdalnej

W celu zwalczania zakażenia, zapobieganiu rozprzestrzenianiu się, profilaktyki oraz zwalczaniu skutków choroby wywołanej koronawirusem pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie przez oznaczony czas pracy określonej w umowie o pracę poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna).

Przeczytaj także: Praca zdalna – gdzie szukać i w jakich zawodach

„Specustawa” nie wskazuje jednak, w przypadku jakiego rodzaju prac możliwe jest polecenie wykonywania pracy w formie pracy zdalnej, jak również warunków wykonywania tej pracy – jest to szczególnie istotne z uwagi na brak jakichkolwiek regulacji dotyczących pracy zdalnej w Kodeksie pracy.

Z uwagi na powyższe, w tym zakresie konieczne jest każdorazowe, indywidualne rozstrzyganie przez pracodawców każdego przypadku i dobór odpowiednich środków (faktycznych i prawnych) zapewniających zgodność wykonywania pracy zdalnej z przepisami prawa pracy.

II. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły

Ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 8, przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy za okres nie dłuższy niż 14 dni w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły do których uczęszcza dziecko, z powodu koronawirusa.

Ww. dodatkowy zasiłek nie wchodzi do „puli” podstawowego zasiłku opiekuńczego.

Sytuacja pracowników opiekujących się dziećmi w wieku powyżej 8 lat:

W sytuacji zamknięcia szkoły i konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem w wieku ponad 8 lat, pracownik nie ma możliwości skorzystania z dodatkowego zasiłku opiekuńczego, o którym mowa powyżej. W takiej sytuacji pracownik może zawnioskować o 2 dni (lub 16 godzin) opieki nad dzieckiem do lat 14, zgodnie z art. 188 kodeksu pracy (tj. o ile dotychczas takiego zwolnienia nie wykorzystał).

Przeczytaj także – Zwolnienie na dziecko – komu przysługuje opieka na dziecko zdrowe

Dalsza nieobecność pracownika może zostać uzgodniona z pracodawcą np. w formie urlopu wypoczynkowego lub urlopu bezpłatnego. Również w tej sytuacji możliwe jest uzgodnienie wykonywania przez pracownika pracy w formie pracy zdalnej (przy spełnieniu powyżej wskazanych warunków).

Przeczytaj także: Koronawirus a praca – obowiązki pracowników i pracodawców

Jeżeli jednak pracownik nie ma możliwości zawnioskowania o urlop wypoczynkowy czy też wykonywania pracy w formie pracy zdalnej, ale jednocześnie jego sytuacja osobista powoduje, iż nie ma możliwości wykonywania pracy z uwagi na konieczność sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem w opisywanej sytuacji, pracodawca może uznać ww. nieobecność pracownika za nieobecność usprawiedliwioną niepłatną.

Każdorazowo jednak zaleca się analizę konkretnego stanu faktycznego pod kątem oceny, czy taka nieobecność w pracy faktycznie jest usprawiedliwiona (m.in. wiek dziecka, możliwość zapewnienia opieki przez innego członka rodziny itp.).

III. Możliwość zastosowania obowiązkowej hospitalizacji, kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego

W celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń koronawirusem, istnieje możliwość zastosowania wobec osób chorych albo osób podejrzanych o zachorowanie obowiązkowej hospitalizacji. Ponadto wobec osób zdrowych, które pozostawały w styczności z osobami chorymi, będzie można zastosować obowiązkową kwarantannę lub nadzór epidemiologiczny, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej, przez okres nie dłuższy niż 21 dni, licząc od ostatniego dnia styczności z osobami chorymi. Decyzje w ww. przypadkach co do zasady będzie wydawał państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy graniczny inspektor sanitarny.

Zgodnie ze stanowiskiem ZUS, za czas kwarantanny ubezpieczonemu będzie przysługiwało wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy.

Obowiązujące przepisy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa traktują bowiem na równi niezdolność do pracy z powodu choroby z niemożnością wykonywania pracy w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

IV. Stosowanie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2019 r., poz. 1239 t.j. ze zm.) do zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2

Na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 325), które weszło w życie w dniu 28 lutego br., przepisy ww. ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi stosuje się wobec zakażeń koronawirusem.

Powyższe oznacza m.in., iż w stanach zagrożenia epidemicznego i epidemii, może zostać wprowadzone w drodze odpowiedniego rozporządzenia np. czasowe ograniczenie funkcjonowania określonych instytucji lub zakładów pracy, nakaz udostępnienia nieruchomości, lokali, terenów i dostarczenia środków transportu do działań przeciwepidemicznych przewidzianych planami przeciwepidemicznymi, czasowe ograniczenie określonych zakresów działalności przedsiębiorców, a także czasowe ograniczenie korzystania z lokali lub terenów oraz obowiązek ich zabezpieczenia.

Dziękujemy p. Hannie Kelmie z firmy Szwak i Spółka za pomoc w przygotowaniu tekstu.

Dziękujemy Pani adw. Liliannie Skiba za aktualizację artykułu.

Zdjęcie: 123 rf

Załączniki

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:

381 dni pandemii: jak dziś radzą sobie pracujące mamy?

Kiedy w styczniu 2020 roku zaczęto wspominać o niebezpiecznym wirusie, który pojawił się „gdzieś w Chinach”, nie poświęcały sprawie szczególnej uwagi – jak zresztą większość z nas. Miały na głowie pracę, dzieci, dom, a w wolnych chwilach planowały wakacje, rezerwowały miejsca w restauracji na spotkania z przyjaciółmi albo szukały kreacji na zbliżające się imprezy. Ot, zwykłe życie, za którym wszystkie już bardzo tęsknią. One, czyli trzy „zwykłe” kobiety, kobiety takie jak Ty. Starające się godzić rolę mamy, żony, pracownika albo właściciela firmy. Jak radzą sobie po roku?
mama z córką na górskim szlaku

381 dni pandemii: jak dziś radzą sobie pracujące mamy?

Oto trzy historie trzech mam. Ich refleksje, garść doświadczeń i wspomnień ubranych w słowa i podsumowujących 381 dni pandemii. Tyle właśnie mija od ogłoszenia pierwszego lockdownu w Polsce. Czy zdołały się przyzwyczaić, czy czekają na powrót „normalności”, którą wcześniej znały? Czy można się pogodzić z taką rzeczywistością, czy ich codzienność opiera się na czekaniu aż to wszystko się skończy?

Zapytałyśmy o to Kamillę, Magdę i Martę. A jaka jest Twoja historia? Może chcesz nam ją opowiedzieć?

Kamilla, mama dwóch córek, rejestratorka medyczna: „Czas pandemii zdecydowanie nie jest moim sprzymierzeńcem”


Kamilla, jakie było Twoje życie przed pandemią?

Kamilla: Krótko mówiąc: cudowne i wspaniałe, choć wcześniej tak tego nie postrzegałam. Jak pewnie każdy z nas miałam różne zastrzeżenia do własnego trybu życia, w efekcie czego na początku ubiegłego roku postanowiłam, że zmienię pracę. Na przełomie lutego i marca zakończyłam współpracę z firmą z branży medycznej, w której pracowałam kilka lat.

Nastawiłam się na zmiany, na coś nowego, na nowe doświadczenia i możliwości. Ale najpierw chciałam odetchnąć. Wspólnie z mężem postanowiliśmy, że do nowej pracy pójdę dopiero po wakacjach, zwłaszcza że trudno byłoby mi wziąć urlop od razu po zatrudnieniu.
To był fantastyczny czas z pięknymi planami: w maju wyjazd z przyjaciółkami do Włoch, w czerwcu romantyczny wypad na Maltę z mężem. Bilety – jak nigdy! kupione już ponad pół roku wcześniej. Planowaliśmy też spędzić trochę czasu z dziećmi nad morzem. Córki z niecierpliwością czekały na wakacyjny obóz sportowy. W perspektywie mieliśmy tyle cudownych wydarzeń!


To właśnie wtedy zarządzono lockdown?

Kamilla: Tak. Nie zdawałam sobie sprawy, że jakiś wirus może wprowadzić w moim życiu taki chaos. Pojawiła się złość, frustracja, rozgoryczenie. Jestem osobą dorosłą, a mimo wszystko bardzo ciężko było pogodzić się z tym, że na nic tak naprawdę nie mam wpływu, nie mogę nic zaplanować i ktoś decyduje za mnie (tu patrz: rząd). Zdawałam sobie rzecz jasna sprawę, że jest to konieczne dla dobra nas wszystkich, ale bardzo trudno było mi to zaakceptować. W mediach przez cały czas podawane były rosnące liczby zachorowań i zgonów na COVID. Cały czas żyliśmy nadzieją, że sytuacja się poprawi i zniosą restrykcje. Tak się jednak nie stało. Nasze plany legły w gruzach.

Co było najtrudniejsze?


Kamilla: Najgorsze z tego wszystkiego było oznajmić dziewczynkom, że obóz się nie odbędzie. Strasznie to przeżyły. Zawody, na które bardzo długo się przygotowywały, też zostały odwołane. Ta sytuacja i cały lockdown wpłynęła niekorzystnie na nasze relacje. Ciągle siedzieliśmy razem w domu. Znudzeni i źli. Nikt ze znajomych, a nawet znajomych naszych znajomych nie chorował na koronawirusa, dlatego niezrozumiałe były dla nas te wszystkie obostrzenia. Jednak pod koniec lata były już pierwsze zachorowania wśród bliskiej rodziny. Nie ukrywam, że pojawił się lekki niepokój. Zaczęłam uświadamiać dobie, że wszystkie zakazy i nakazy zasłaniania ust i nosa są potrzebne. Gdybyśmy nie stosowali się do zaleceń, to może ktoś z nas byłyby już osobą zakażoną.

A jak z pracą? Udało Ci się coś znaleźć w tym trudnym czasie?

Kamilla: Czas pandemii zdecydowanie nie jest moim sprzymierzeńcem, także pod tym kątem. Byłam pewna, że szybko coś znajdę. To jednak nie było wcale takie łatwe, szukałam pracy ponad 3 miesiące. Ofert jak na lekarstwo, bo to był czas redukcji etatów. W końcu dostałam pracę w przychodni, która współpracuje z NFZ, zatrudniłam się jako rejestratorka medyczna. Trochę szalony krok w czasie szalejącej pandemii zatrudniać się właściwie w epicentrum, ale nie żałuję. Ogrom pracy sprawił, że przestałam myśleć o błahych rzeczach dnia codziennego. Skupiłam się w 100% na pracy i na rodzinie. Wiem, że do zupełnej normalności pewnie nigdy już nie wrócimy, ale cierpliwie czekam na moment, kiedy będzie można normalnie podróżować, wyjść ze znajomymi do kina czy na kolację. Bardzo mi tego brakuje.

Marta, mama dwóch synów, psycholog: „Najgorsza jest bezsilność. Ale staram się tworzyć namiastki normalności”

Marta, na jakim etapie życia byłaś, gdy stało się jasne, że mamy do czynienia z epidemią?

Marta: Gdy rok temu pandemia oficjalnie zagościła w życiach ludzi na całym świecie, ja byłam jeszcze w trakcie urlopu macierzyńskiego. Część obostrzeń była dla mnie odczuwalna bardziej, chociażby konieczność pamiętania o noszeniu maseczki, inne były mniej dokuczliwe, bo będąc na urlopie macierzyńskim większość czasu spędzałam i tak z dziećmi w domu, bądź na naszym podwórku. Najtrudniejsze zarówno wtedy, jak i teraz, było dla mnie ograniczenie kontaktu z bliskimi osobami, szczególne odczuwalne w czasie świąt.

A jak wyglądał Twój powrót do pracy?

Marta: Słyszałam o nauczaniu zdalnym, ale pomyślałam, że młoda jestem, na komputerze się znam, więc poradzę sobie, gdy już będzie trzeba. Dlatego przeżyłam mały szok, gdy okazało się, że to wszystko wcale nie jest takie proste. Trudno pomagać i wspomagać uczniów, gdy są oni daleko, gdzieś po drugiej stronie komputera, nie zawsze widoczni czy słyszalni.

Jak sobie radzisz – jako mama, jako pracownik?

Marta: Myślę, że najważniejsze jest, żeby starać się dostosować do zmiany i oswajać lęk, który niestety sytuacja epidemiczna ciągle podsyca. Pierwsza, druga, teraz trzecia fala – to ciągle do nas wraca i końca nie widać. Brak takiej normalności czasem powodował u mnie poczucie bezsilności i braku wpływu na cokolwiek. Jednak po takich trudniejszych momentach łapałam wiatr w żagle i starałam się tworzyć tę normalność: w domu organizowałam wspólne aktywności, np. zabawy w domki z prześcieradeł. Gotowałam obiady, mając dwóch małych pomocników: jeden skrobał marchewkę, a drugi nadzorował moje mieszanie w garnku. Cieszyłam się z zimy, śniegu, sanek, bałwanów. Idealna zima na okres pandemii!

A dzieci? Wpływ pandemii na ich psychikę zauważasz nie tylko w domu, ale i w pracy…

Marta: Myślę, że trudności związane z pandemią częściowo odczuwa mój starszy, czteroletni syn, szczególnie w sytuacjach, gdy nie może jechać ze mną do sklepu lub gdy z powodu kwarantanny nie może zobaczyć się z babcią czy dziadkiem. Ale z drugiej strony widzę, że szybko przyswoił zasady higieny, więc gdy np. pojawimy się w razem kościele czy w sklepie, pierwszy szuka urządzenia do dezynfekcji. Uczy mnie też, że kiedy chcę kichnąć, to muszę przysunąć rękę w okolicy łokcia do nosa. To też są efekty uczęszczania przez niego do przedszkola, bo na szczęście przedszkola były otwarte.

W pracy, kiedy już we wszystko się wdrożyłam, a chwilę mi to zajęło, bo miałam wrażenie, że po urlopie macierzyńskim wracam do pracy jakby z połową mózgu (śmiech), to z chęcią organizowałam spotkania indywidualne z uczniami, oczywiście zachowując wszystkie zasady reżimu sanitarnego. Jednak praca twarzą w twarz ma zupełnie inny, o wiele lepszy charakter….

Ucieszyłam się niezmiernie, gdy klasy 1-3 wróciły do szkół, to był taki trochę powrót do normalności. Uczniowie też się cieszyli. Widać jak trudny jest też dla nich ten okres pandemii, brak kontaktu z rówieśnikami, ciągle zdalne lekcje, zmęczenie komputerem, trudności ze skupieniem.

Szczególnie trudne wydaje się to być dla uczniów klas starszych, którzy już bardzo długo funkcjonują zamknięci w domach. Niestety nie bez wpływu jest to na zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży, nierzadko rozluźnienie związane z nauką zdalną, spędzanie lekcji w piżamach w łóżku doprowadza do marazmu, braku chęci do jakichkolwiek aktywności, wyjść z domu, kontaktów nawet telefonicznych z innymi, zamknięcia w sobie i ostatecznie do pojawienia się objawów depresji.

Interesują Cię nasze propozycje dla rodziców?

Zapisz się do newslettera Mamo Pracuj i nie przegap żadnych nowości!

Zapisując się na newsletter, wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych na zasadach określonych w polityce prywatności. W każdej chwili zgodę możesz wycofać.


Jak postrzegasz ten trudny rok?

Marta: Myśląc o tym całym roku, dostrzegam całe mnóstwo zmian, do których wiem, że można się dostosować i je oswoić. Jednak jedno towarzyszy mi cały czas – to lęk o zdrowie i życie moich najbliższych. Doświadczyliśmy koronawirusa w najbliższej rodzinie, co przyniosło mnóstwo strachu, niepokoju, bezsilności. Chorują moi bliscy, znajomi i członkowie ich rodzin. Zachorowania z różnym przebiegiem, niektóre bardzo poważne. Niektórym nie udało się wyzdrowieć. Martwię się o rodziców, dzieci.

Jednak pomimo tych niepokojów, będą raczej optymistką. Staram się bardziej doceniać każdy wspólny dzień z moimi bliskimi, znajdować czas dla dzieci, przytulać je i całować, żeby „wyrzucać” w naszych organizmach hormony szczęścia. Z utęsknieniem czekam na cieplejsze dni i wierzę, że wszystko będzie w końcu dobrze.

Magda, matka dwóch córek, właścicielka Pracowni Cukierniczej: „Teraz widzę, co jest w życiu najważniejsze”

Magda, jak oceniasz dziś swoje życie?

Magda: Ogólnie rzecz biorąc, jestem szczęściarą. Mam dwie cudowne córki (prawie 9-letnią Agatę oraz niespełna 6-letnią Zuzkę) i kochanego męża. W tych dziwnych czasach to jest podstawą naszego szczęścia, bo wszystko inne jest zmienne i niepewne.

Wiem jednak, że pandemia uderzyła w Twoje życie zawodowe. Jak się trzyma „Tartaletka”?

Magda: Kiedy wybuchła pandemia, moja firma istniała na rynku zaledwie 1,5 roku. Jej założenie było krokiem milowym w moim życiu. Kobieta po 30-tce, ukończone dwa kierunki studiów, ale zachciało mi się pójść w inną stronę. Otworzyłam Pracownię Cukierniczą. Postawiłam wszystko na jedną kartę i wynajęłam lokal.

Udało się! Zainteresowanie moimi wypiekami było bardzo duże. Niestety wiosenny lockdown wszystko postawił pod znakiem zapytania. Zlecenia nagle zaczęły znikać. Stała współpraca z zaprzyjaźnioną kawiarnią ostatecznie utrzymała się na minimalnym poziomie i tak już mija rok. Mimo niewielkich dochodów mam nadzieję, że kiedyś wszystko wróci do normy. Kocham to co robię i nie wyobrażam sobie innego życia.

A dzieci? Jak sobie radzą?

Magda: Brakuje nam wcześniejszego życia, podróży, wyjść do kina, do restauracji. Dzieci wciąż pytają, kiedy będzie normalnie. Starsza córka tęskni za szkołą. Ja w tym wszystkim widzę jednak jakiś sens. Tak już mam. Teraz widzę, co jest w życiu najważniejsze. Czy naprawdę muszę iść do galerii wydać lekką ręką pieniądze na rzeczy, bez których mogłabym się obejść? Czy tak ważna jest kolejna zabawka dla dzieci? Otóż nie. Najważniejsza jest rodzina i zdrowie. Tego staram się nauczyć moje córki. Spędzamy teraz razem więcej czasu.

Jesienią cała nasza czwórka przeszła zakażenie koronawirusem. Nie było łatwo. Bardzo to przeżyłam – fizycznie i psychicznie. Czas kwarantanny wykorzystaliśmy na bycie razem. Tak po prostu. Ale teraz jesteśmy zdrowi. Nam się udało, ale niestety nie wszystkim naszym bliskim jest dane dalej cieszyć się dobrym zdrowiem, a nawet życiem. Myślę, że pandemia zmieni nas na zawsze. Od nas tylko zależy, jak będzie wyglądał świat, gdy w końcu wirus zniknie.

Zdjęcie główne: Canva

Pozostałe zdjęcia: archiwa prywatne bohaterek wywiadu.

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Mama, żona, psycholog i redaktor. Spełniona zawodowo dzięki miłości do pisania, szczęśliwa prywatnie dzięki mężowi i dwóm cudownym synom. W krótkim czasie "tylko dla siebie” czyta, szyje… albo znowu pisze.
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie
Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×