Czego szukasz

Jak naładować swoje wewnętrzne baterie, nie tylko w czasach koronawirusa

Obecna sytuacja związana z pandemią to prawdziwy test dla nas. To czas, w którym mierzymy się z lękami, niewiadomymi, a także uczymy się funkcjonować w nowej rzeczywistości. W tym trudnym czasie możemy jednak zrobić coś, co pomoże nam naładować swoje wewnętrzne baterie. Przeczytaj i zainspiruj się!

  • Ania Gut-Gofroń - 12/05/2020
dłonie kobiety trzymającej kubek

Wyobraźmy sobie, że wszyscy mamy wewnętrzne baterie, które zasilają nasz organizm. Co się może wydarzyć jeśli nagle przestaną działać, a my nawet tego nie zauważymy? Nie zapali się nam czerwona lampka, nie zadziała żaden sygnał ostrzegawczy? Teraz, w tych wymagających czasach, kiedy tak często mamy do czynienia z niepewnością i niepokojem, jesteśmy na to narażeni dużo bardziej. Jak wobec tego możemy sobie pomóc, jak naładować wewnętrzne baterie?

Nasz wewnętrzny system regulacji

Dotychczas nasz wewnętrzny system samoregulacji prawdopodobnie działał całkiem sprawnie. Wiedzieliśmy co nam pomaga się naładować: dobry sen, kontakt z innymi, jedzenie zdrowej żywności, wydarzenia, które dostarczają przyjemności (np. wycieczki, koncerty, wakacje) lub są dla nas motywujące (praca z określonym podziałem zadań i zasadami, ciekawe spotkania, przedsiębiorcze projekty).

Być może czujemy, że wciąż działamy w podobny sposób, ale sprawy nie mają się tak, jak do tej pory. Nie możemy już uściskać przyjaciół lub dalszych członków rodziny. Nasza praca wygląda inaczej, działamy na innych zasadach. Być może to, co kochaliśmy w naszej pracy, nagle zniknęło: kontakt z ludźmi, podróże, codzienne aktywności.

Możemy więcej się martwić, nawet bez konkretnych powodów. Może być nam trudniej zasnąć w nocy, odpuścić, zrelaksować się. Zaczynamy zadawać sobie pytania: „Co ze mną jest nie tak?”, „Dlaczego sobie z tym nie radzę” albo „Czy będę umiał/umiała poradzić sobie z tym, co nadejdzie?”

Przeczytaj też: Co robić w czasie kwarantanny? Atrakcje online dla dzieci

Wszyscy tak się czujemy

Ważne, żeby pamiętać, że wszyscy tak się czujemy – teraz bardziej niż zazwyczaj. Wszyscy się martwimy i krytykujemy co jakiś czas. Uczucie przemęczenia, wypalenia, napięcia, zadawanie sobie pytań, którym mogą czasem towarzyszyć złość lub łzy, jest właśnie sygnałem, że to już ten czas, kiedy nasze baterie się wyczerpują. Zwróćcie uwagę na to, że to nie jest moment, żeby złościć się na siebie za brak energii. Przecież wiecie, że to, co najlepiej działa na rozładowany telefon, to po prostu podłączenie go do ładowania.

Co nas trzyma przy życiu?

Jakie są źródła, które utrzymują ludzi przy życiu? Podstawowe zasoby, których potrzebujemy wszyscy to zdrowe jedzenie, sen i odpoczynek, poczucie bezpieczeństwa. Ważne jest także poczucie bycia połączonym – z ludźmi, z naturą. Teraz, bardziej niż kiedykolwiek, musimy polegać na naszej wewnętrznej zdolności do korzystania z tych źródeł energii.

Przeczytaj też: Koronawirus – prawa pracujących rodziców – zasiłek ZUS i wniosek do pobrania

Narzędzia, które pomogą nam naładować baterie

Współczesna psychologia nauczyła nas planowania i równoważenia codziennych aktywności. A te wpływają na poczucie sukcesu, przyjemności i dają nam możliwość bycia w kontakcie z innymi.

Jak to powinno wyglądać w praktyce? Zastanówcie się, które codzienne czynności wpływają na odczuwanie przez Was przyjemności (np. kąpiel, spacer, oglądanie ulubionego serialu). Co daje Wam poczucie realizacji pewnych celów lub sukcesu (sprzątnięcie mieszkania, skończenie projektu, zrobienie dobrego posiłku). A co umożliwia bycie w kontakcie (telefon do bliskiej osoby, zabawa z dziećmi, zwierzętami domowymi, spotkania z przyjaciółmi on-line). To ważne, by zaplanować aktywności rano albo dzień wcześniej, nie czekać aż nadejdzie „właściwy moment”. Takie codzienne, proste działania mogą przynieść niespodziewanie dużo dobrej energii.

Praktyka wdzięczności, „smakowanie” życia, dawanie czegoś z siebie innym, mogą również pomóc Wam wzbogacić codzienność i naładować wewnętrzne baterie.

Jak pokazują badania pioniera psychologii pozytywnej Dr Martina Seligmana – poświęcenie czasu na to, by zastanowić się, za co jesteśmy wdzięczni, może znacząco zwiększyć nasze poczucie szczęścia, sensu i dobrostanu psychicznego. Jest tak wiele rzeczy, za które możemy dziękować – czasami nawet małych – jak bezchmurny dzień, ciepła kawa, wygodne łóżko, działające wi-fi. To, że mamy obok siebie najbliższych, a za oknem rozkwita wiosna.

Bycie tu i teraz oraz prawdziwe doświadczanie dobrych momentów jest kolejnym potężnym narzędziem. Na przykład: przeżyliśmy w pracy bardzo stresujące chwile, ale wyszliśmy z tego obronną ręką (może nie tak perfekcyjnie, jak byśmy chcieli, ale wystarczająco dobrze!). Doświadczanie oznacza na pozwolenie sobie, by czuć i uznać sens naszych osiągnięć i zmęczenia jakie po nich przychodzi. A jednocześnie dopuszczać do głosu naszą intuicję, która rozpoznaje dobrze wykonaną pracę i pozwala nam na odczuwanie satysfakcji.

Pozwólcie sobie więc na cieszenie się ciepłą filiżanką herbaty, żółtymi żonkilami za oknem albo świeżo pościelonym łóżkiem. Bądźcie obecni w tych momentach na 100% i angażujcie się w nie wszystkimi zmysłami. Pozwólcie odpocząć Waszemu krytycznemu umysłowi. Odpuśćcie.

Dawanie czegoś z siebie i kontakt ze światem to może być telefon do znajomego i zapytanie go, jak się czuje. To mogą być proste rzeczy: ugotowanie niecodziennej potrawy, napisanie maila, porozmawianie z sąsiadem i wysłuchanie bardzo szczegółowej instrukcji sadzenia kwiatów, spędzenie czasu z członkiem rodziny, uśmiechnięcie się do kogoś, kto przechodzi obok nas. Świadome, uważne działania i realne zainteresowanie problemami innych. Zróbmy sobie listę takich czynności, podsumowujmy co się nam udało. Gwarantuję, że będziecie zaskoczeni jak Wasze doświadczenie się zmienia. Możecie dzięki temu poczuć większą energię i spełnienie, poprzez przyczynianie się do tego, by świat był lepszy.

Na koniec, pamiętajmy, że czasami każdy z nas potrzebuje pomocnej dłoni. Przestrzeni, która da nam swobodę do tego, by poczuć, że to jest ok po prostu nie czuć się dobrze. Wielu ludzi potrzebuje odpoczynku i czegoś, co pozwoli naładować wewnętrzne baterie – warto więc zadbać o siebie świadomie, każdego dnia, nie tylko podczas epidemii.

Zdjęcie: Pixabay

Tłumaczenie z ang.: Natalia Gozdowska

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Ania Gut-Gofroń
Clinical Psychologist, graduated from Jagiellonian University with Masters in Applied Psychology. She moved to Scotland 15 years ago where she lives with her two sons (9 and 15) and a husband. She works both for NHS in Adult Mental Health as well as running private practice-currently all on line - www.psychotherapyspace.net. She specializes in Mindfulness based approaches: ACT- third wave Cognitive Behavioural Therapy as well as teaching Mindfulness and Compassion both to groups and individuals. She feels passionate about making meaningful changes in everyday life: in a way we relate to each other (including ourselves), in what we do and how we do it, cultivating kindness and intentionality every step of the way.

Jak mądrze porównywać się z innymi? Poznaj nasze podpowiedzi!

Pamiętam jak dziś, gdy koleżanki z klasy chwaląc się wyższą oceną z kartkówki dotyczącej lektury ośmieszały mnie mówiąc, że jestem zapominalska i głupia. To uczucie niższości, bycia słabszą długo we mnie było. Pamiętam, gdy dostałam 5 z kolejnego sprawdzianu i czułam się najlepsza na świecie. I być może dostrzegasz, że ani jedna, ani druga sytuacja nie była zdrowa dla mnie i mojej samooceny.
  • Kamila Kozioł - 13/01/2021
młoda zadowolona kobieta

Poczucie wyższości lub niższości to duży problem naszego społeczeństwa. Wiedz, że porównania nie unikniesz. Zawsze było, jest i będzie.
Jednak gorąco wierzę, że nie warto tłumić w sobie chęci porównywania się z innymi. Kiedy dwoje ludzi się spotyka, to naturalne, że porównują się ze sobą. Natychmiast zauważają swoje zalety i wady. Jednak cierpieć zaczynasz wtedy, gdy skupisz się tylko na swoich wadach.

Samoocena i pewność siebie

Zwykle schemat jest taki: dostrzegasz mocne strony innej osoby i porównujesz je ze swoimi słabościami. Czy myślisz, że to sprawi, że poczujesz się dobrze? Z doświadczenia wiem, że jedyne co Ci to gwarantuje, to obniżenie swojej samooceny i pewności siebie.

Być może interesuje Cię praca w IT, lubisz technologię odnajdujesz się w nowościach, nowinkach IT. Jestem przekonana, że znasz osoby, które tworzą niesamowite oprogramowania, a metodykę Agile stosują nawet w projektach domowych. I patrzysz na swoje i ich umiejętności, zdając sobie sprawę jak daleka jesteś w osiągnięciu tego samego pułapu. To demotywuje, być może poniża i w rzeczywistości wypadasz słabo na tle tych osób.

Uczciwe porównanie

Ale poczekaj chwilę: to nie jest uczciwe porównanie. To, że nie sięgasz jej poziomu, nie oznacza, że powinnaś wyjść z branży IT, że powinnaś popadać w zazdrość lub żywić urazę do niej. Zamiast tego, gdy spojrzysz na swoje mocne strony zobaczysz, że masz wiele do zaoferowania, na tym etapie, na którym jesteś, bo jest wystarczająco.

Mocne strony

A to bardzo ważne – móc spojrzeć na swoje mocne strony i zobaczyć swoją prawdziwą moc. W rzeczywistości, jest to jeden z kluczy do sukcesu, ponieważ bez tej umiejętności nie będziesz zmotywowana i nie uwierzysz w siebie.

Kiedyś jedna kobieta napisała do mnie krótką wiadomość na Instagramie:

„Pochodzę z małego miasta. Należę do rodziny z klasy średniej. Moja mama pracuje na kasie po 12 godzin, a mój tato ima się wszystkiego – od budowlanki po sadzenie drzewek w lasach. Moja praca jest także taka, że jeśli wyjdę za mąż i założę nową rodzinę nie będę w stanie i pracować i wychowywać dzieci.
Problem polega na tym, że moje koleżanki z pracy pochodzą z zamożnych rodzin lub mają zamożnych partnerów. Nie mogę się powstrzymać od porównywania mojego stylu życia z ich stylem życia. Wiem, że nie jest właściwe porównywanie się z nimi na podstawie tego, co posiadają. Ale jednak… Widzę, że moja umiejętność planowania finansów jest na tyle dobra, że mogłabym być przez rok na macierzyńskim, nawet jeśli straciłabym przez to pracę. Ale ilekroć widzę lub słyszę, jak wydają pieniądze, zaczynam porównywać. Jak mogę to powstrzymać bez zmiany pracy i zmiany znajomych?”

Jak odkryć swoje mocne strony?

To pytanie wybrzmiewało w mojej głowie kilka dni, bo to bardzo trudne pytanie. Bowiem porównywanie się z innymi jest naturalne, ale jak zauważyła ta kobieta, często sprawia, że jesteśmy nieszczęśliwi, nawet jeśli mamy dość i powinniśmy być zadowoleni z tego, co mamy.

Porównania z innymi

Gorąco wierzę, że pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić to być świadomą tego, że dokonujesz porównania. Być może w tym porównaniu nie wypadniesz dobrze, a może wręcz przeciwnie. Jeśli jednak odczuwasz smutek miej świadomość tego co posiadasz, jakimi ludźmi kochającymi się otaczasz, czego doświadczyłaś i jak Cię to ukształtowało. Dostrzeż w swoim życiu progres. Przypomnij sobie swój punkt zerowy, od którego zaczynałaś i zobacz, gdzie teraz jesteś. Co już wiesz, co masz, co planujesz.

Doceniaj swoje działania i zmiany na lepsze

Szczerze polecam Ci regularnie praktykować dostrzeganie swoich działań i zmian w swoim życiu na lepsze. Zaczniesz odczuwać większą satysfakcję z życia. Sama będąc w jedną z osób w systemie szkolnym, gdzie na podstawie ocen porównuje się przyrost wiedzy, chciałam przełamać nawyk z czasów szkolnych i nie porównywać się bezmyślnie z innymi.

Jak porównywać się z innymi?

  • Bądź świadoma. Prawdopodobnie nie zdajesz sobie sprawy, że to robisz. Przypuszczam, że jest to naturalny akt, w wyniku czego dzieje się to bez świadomości. Zatem świadomie zarządzam swoimi myślami – jeśli już się porównujesz skup się na tym porównaniu. Niech będzie to zadanie numer jeden. Jeśli skupisz się na tych myślach przez kilka dni, praktyka stanie się znacznie łatwiejsza, a wkrótce trudno będzie tego nie zauważyć.
  • Nie pędź – kiedy już zdajesz sobie sprawę z porównania pozwól sobie na chwilę oceny i zaakceptuj, że tego porównania dokonujesz. Najgorszym wyjściem jest się jeszcze skarcić za to, że chcesz się porównać.
  • Skoncentruj się na byciu obiektywną – skoro dostrzegasz słabości, dostrzeż również mocne strony, swoje predyspozycje. Co więcej, dostrzeż progres jakiego ty dokonałaś. Oceń swoje przejście z punktu 0 do punktu B lub C. Doceń się za z starania i motywację dojścia do kolejnego punktu.
  • Zaakceptuj niedoskonałości. Nie ma ludzi doskonałych. Nawet Ci najwyżej mają swoje słabości i czarne cechy, które im nie pomogły dojścia na szczyt. Nie jesteś idealna i nigdy nie będzie w opinii obiektywnej. Natomiast w opinii subiektywnej jesteś doskonała, bo jesteś sobą, wyjątkowa i wystarczalna. Ta świadomość nie zwalnia Cię z osiągania więcej, jeśli tego pragniesz, ale pozwala doceniać Ci już włożony trud i jego efekty.
  • Skup się na sobie – wiem, że łatwo kopać leżącego i bez problemu potrafimy krytykować innych, aby czuć się lepiej. Zamiast tego staraj się wspierać innych w ich sukcesie – to doprowadzi do większego zadowolenia z twojej strony i dumy z samej siebie.
  • Życie to podróż – wiedz, że każdy wystartował z innego miejsca, dąży do innego miejsca i realizuje inne punkty swojej podróży. Życie to ciąga zmiana i sinusoida. Ta podróż nie ma nic wspólnego z tym, jak dobrze sobie radzą inni ludzie ani co mają. Bo dla Ciebie ma liczyć się Twoja podróż. Liczy się to, co Ty chcesz robić i dokąd chcesz iść. To wszystko, o co potrzebujesz się zatroszczyć.
  • Naucz się doceniać swoje „wystarczająco”. Jeśli zawsze chcesz tego, co mają inni, nigdy nie będziesz mieć tego wystarczająco dużo. Z pewnością pojawi się ochota na więcej. To niekończący się cykl i nigdy nie doprowadzi do zadowolenia z życia. Bez względu na to, ile kupisz ubrań, bez względu na to, ile posiadasz samochodów, bez względu na to, ile kupisz fantazyjnych butów… nigdy nie będziesz mieć ich dość.

Jesteś wystarczająca

Skoncentruj się na tym, co możesz osiągnąć, używając porównania się z innymi, aby zmotywować się do poprawy do ulepszeń procesów. Czyli do zmiany zachowania. Nie pozwól jednak, aby porównanie obniżyło Twoją samoocenę. Pamiętaj, aby być wdzięczną za to, co osiągnęłaś i motywować się do osiągania swoich celów i marzeń.

Tylko 7 kroków Cię dzieli od zbudowania pewności siebie!

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Kamila Kozioł
Kobieta, która pragnie zrozumieć ludzką psychikę. Rozumie emocje i wie, jak wzmacniać moc i wewnętrzną siłę. Ukończyła studia z psychologii oraz akredytacyjne i certyfikujące kursy coachingowe. W zawodzie psychologa i coacha od 9 lat. Współautorka „Dziennika coachingowego. 365 pytań od Twojego coacha”, napisanego wspólnie z Kamilą Rowińską oraz współautorka książki „W poczuciu własnej wartości. Zbuduj swoją wewnętrzną siłę”.

Kluczowe momenty 2020 roku w doświadczeniu pracujących rodziców

Trudno tradycyjnie podsumować rok 2020. Noworoczne postanowienia tym bardziej wymykają się z kontrolowalnych ram, a raporty pracy zdalnej podkreślają, jak bardzo na rynku pracy pandemia dotknęła kobiety, co w praktyce oznacza więcej balansowania między pracą a domem po załamaniu się praco-domoprzestrzeni. Poznajcie wyniki badania z maja 2020 r. nt. doświadczenia rodziców podczas lockdownu.
  • Monika Sońta - 10/01/2021
mama z dzieckiem pochylona nad pracą domową

Kluczowe momenty 2020 roku w doświadczeniu pracujących rodziców

Czas na chwilę refleksji nad tym, co było dla Ciebie trudne. Sięgając do wyników badania, które było przeprowadzone w maju 2020* we współpracy studentów studiów podyplomowych Employer Branding z portalem MamoPracuj.pl, którego celem było zidentyfikowanie „kluczowych momentów’” w doświadczeniach rodziców podczas lockdownu, dowiadujemy się, że:

Najtrudniejsze momenty to:

  • przygotowywanie posiłków,
  • fektywne skupienie się na pracy („to życie w ciągłym kołowrotku”, „wyrywanie momentów na pracę”),
  • konieczność wsparcia dzieci w zajęciach szkolnych,
  • poczucie winy związane z dawaniem dzieciom niskojakościowych wypełniaczy czasu, żeby móc pracować („bajka”).

Pozytywne zaskoczenia:

  • samodzielność dzieci, ich zrozumienie sytuacji,
  • zacieśnienie więzi rodzinnych,
  • przyzwyczajenie się do pracy zdalnej (brak dojazdów),
  • wolniejsze poranki.

A jaka jest Twoja refleksja? To moment na zastanowienie się:

  • Co było dla Ciebie najtrudniejszym momentem?
  • Co Cię pozytywnie zaskoczyło?
  • Z czym sobie poradziłaś do takiego stopnia, że jesteś dumna ze swojego działania?
  • Co wymaga zmian w organizacji Twojego dnia w 2021 roku, niezależnie od rozporządzeń, izolacji, decyzji o nauczaniu zdalnym i skuteczności szczepionki?

Nowe stresory** dotykają wszystkich. Jak bardzo wpłynęły na Ciebie?

Ten rok wytrącił nas z równowagi. Niektórymi wstrząsnął, innych wypchnął z życiowej strefy komfortu, a jeszcze innym jedynie nieznacznie zmienił ramy życiowego działania. Niezależnie od grupy, w której się znalazłaś, warto zastanowić się, w jaki sposób dotykają Ciebie „nowe stresory”:

  • Zmiana w postrzeganiu bezpieczeństwa fizycznego – obawa przed zarażeniem się.
  • Nadmiar informacji (infobesity), w większości negatywnych w stosunku do braku szans na przewidzenia przyszłości ogólnie np. nie jesteśmy w stanie powiedzieć kiedy i jak się to skończy, czyli jesteśmy w strefie ciągłej, długoterminowej niepewności.
  • Ciągłe poczucie zagrożenia kwarantanną i ograniczeniem możliwości fizycznego poruszania się.
  • Stygma społeczna związana z chorobą, co jest potęgowane przez poczucie, że choroba jednej osoby może stworzyć zagrożenie dla jej najbliższych oraz, że złamanie przez jedną osobę zasad i zaleceń może stanowić zagrożenie dla osób z naszego otoczenia
  • Straty na poziomie finansowym, poczucie niepewności w obszarze zarobków i utrzymania pracy czy źródła dochodów.

Siła tego, jak bardzo dotknie nas psychicznie pandemia, zależała między innymi od naszego przedpandemicznego stylu pracy. Im bardziej oddzielaliśmy wcześniej strefę prywatną, rodzinną od zawodowej, profesjonalnej, tym bardziej dostrzegamy zmianę w stylu życia (lifestyle) i pracy (workstyle).

A jaki jest „nowy stresor”, który najbardziej wpłynął na Twój styl życia i pracy w 2020?

Autonomia, adaptacja, elastyczność

Wracając do wyników badania z MamoPracuj, ponad 73% badanych wskazało elastyczny czas pracy jako największe udogodnienie dla pracujących rodziców. Po raz kolejny potwierdziła się siła poczucia autonomii, a nawet job-craftingu w miejscu pracy.

Opisując najlepsze doświadczenia, szczególnie docenianie były gesty pracodawców sugerujące, że rozumieją sytuację i ich próba ułatwienia pracy np. ustalenie, że mamy dwugodzinną przerwę bez spotkań na przygotowanie posiłków, a do pracy wracamy wieczorem; ogólne przyzwolenie na obecność dzieci w tle rozmowy; ludzka atmosfera i poczucie „że wszyscy jesteśmy w podobnej sytuacji”. I wszyscy w tej sytuacji potrzebujemy nowych ram działania.

Zastanów się, czego potrzebowałabyś teraz od swojego pracodawcy, żeby lepiej pracowało Ci się w 2021 roku?

Źródło:

*Ankieta online przeprowadzona 1-21 maja 2020, n=153, wnioski opracowano na podstawie dwóch pytań otwartych: o najlepszy i najgorszy moment pracy z domu podczas izolacji, opracowano na podstawie kodowania tematycznego według schematu Saldana (2009)

**https://emeraldopenresearch.com/articles/2-15

Zdjęcie: 123 rf

Grafika: autorka

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Monika Sońta
Mama wielowymiarowo aktywna: biznesowo - ekspert komunikacji korporacyjnej; naukowo – doktorantka zarządzania; życiowo – promotorka uważnego spędzania czasu z dzieckiem, co widać po wpisach na blogu http://zmianaperspektywy.pl/ Mama małej Marceliny.
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie

Może Cię zainteresować także:

Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×