Czego szukasz

Chustowa mama

Bohaterką pierwszej historii jest Joanna Bogdan, szczęśliwa mama trójki dzieci i bizneswoman, właścicielka firmy LennyLamb, produkującej chusty, nosidła oraz odzież do noszenia dzieci. Skąd wziął się pomysł na firmę szyjącą chusty? I jak pogodzić macierzyństwo z prowadzeniem firmy?

  • Joanna Gotfryd - 13/02/2019
Joanna Bogdan z LennyLamb

Powiedz jak to się zaczęło, dlaczego zdecydowałaś się na taką karierę zawodową, przecież jesteś farmaceutką z wykształcenia?

Rzeczywiście, jestem farmaceutką, to mój zawód wyuczony i pasja. Studia kosztowały mnie sporo wysiłku i zaangażowania i niejedna osoba zadaje mi pytanie o zmianę zawodu… Tak w ogóle to planuję wkrótce wrócić do pracy w zawodzie, na kilka godzin – nie wiem jak to będzie możliwe, bo nie mam czasu na nic – po to, aby zachować prawo do wykonywania zawodu, żeby nie stracić tego, na co parę lat pracowałam.

Ale wracając do tematu firmy…

Trzeba zacząć od tego, że macierzyństwo bardzo mnie zmieniło. Ta zmiana była dość drastyczna, gdyż pierwsze dziecko straciliśmy zaraz na początku ciąży. Był to  dla mnie duży cios i to zupełnie przewartościowało mój sposób myślenia.

Oczywiście obwiniałam się o to, że za dużo pracowałam, że się za dużo stresowałam. Myślę że wiele czynników się na to złożyło, ale ja widziałam główny problem w pracy. Zastanawiałam się jak to będzie kiedy na świat przyjdzie dziecko, a ja będę musiała czy chciała pracować. Bo inna sprawa jest taka, że ja sobie zupełnie nie wyobrażałam nic nie robić.

Dużą wartością dla mnie jest to, że jestem z dziećmi w domu i nie wyobrażałam sobie powrotu do takiej standardowej pracy w godzinach 8-16.

Natomiast tez nie czułam się dobrze z tym, że nie spełniam się intelektualnie, więc jakby to jest jeden z powodów, że chciałam coś robić, a z drugiej strony nie chciałam zostawiać dziecka i wtedy też narodziła się taka myśl, że to jest wyjście – mieć własną firmę, żeby sobie samemu ustalać ile chce pracować, jak chce to robić i to był właśnie ten początek.

A skąd wziął się pomysł na chusty i nosidła?

Nie miałam jeszcze gotowego pomysłu na firmę, szukałam pomysłów ze swojego podwórka, a pomysł na tę firmę przyszedł zupełnie niespodziewanie. Jakby mi ktoś 5 lat temu powiedział, że będę producentem jakichś szmat, to myślę, że bym go wyśmiała, bo ja nawet szyć nie umiem tak naprawdę. Zaczęłam nosić Franka w chuście i wydawało mi się to tak niesamowite i tak cudowne, mało tego, to były początki ruchu chustowego w Polsce, ja znam wszystkie dziewczyny, które zaczynały promocję chust w Polsce, jestem wśród takiego starego trzonu chustowego, który zakładał jakieś stowarzyszenia i organizował pierwsze spotkania.

Natomiast zupełnie przypadkiem okazało się, że osoby, które zajmowały się sprowadzaniem z zagranicy chust do Polski robiły to dość nieudolnie, nagle nie można było kupić jakiegoś zwykłego nosidła, którego uszycie nie było trudną sprawą. Akurat tak się złożyło, że ja szukałam tego nosidła, nie mogłam go dostać i pomyślałam, kurcze, przecież można by było coś takiego szyć.

Próbowałam to kupić u jakiejś dziewczyny, kolejka była na 3 miesiące, pomyślałam, że to jakaś paranoja, żeby 3 miesiące czekać na kawałek szmaty. Zaczęłam rozmawiać z mężem, z siostrą, akurat w tym samym czasie mój szwagier kończył włókiennictwo na Politechnice Łódzkiej, czyli był dość dobrze poinformowany co, gdzie, jak, na pewno wiedział więcej niż ja (śmiech). Natomiast samej produkcji chust uczyliśmy się od początku.

Michał, mój mąż zajął się sprawami informatycznymi, zrobił nam sklep. Mój pomysł zaczął się od nosidła. Ale wiedziałam, że nie ma na rynku firmy, która ma wszystko, nosidła, chusty tkane, chusty elastyczne, odzież do noszenia, tego nie było. Pomyślałam sobie, że fajnie by było coś takiego mieć. Od pomysłu do realizacji i się udało… rozgadałam się, a nie odpowiadam na pytania.

To nie była świadoma decyzja, że wybieram taką karierę zawodową, ale chciałam robić coś będąc z dzieckiem w domu i pojawił się pomysł, podjęliśmy się realizacji. Dużo radości dawała mi praca nad tym projektem i na początku każda sprzedana rzecz była sukcesem.

Opowiedz o swoich dzieciach, kto się nimi opiekuje kiedy pracujesz?

Mam troje dzieci, Franek ma 4,5 roku i jest wesołym i żywym przedszkolakiem, a bliźniaczki Ewa i Hania mają 2 lata. Główną osobą opiekującą się dziećmi jestem ja, pomaga mi niania, kiedy np. muszę wyjść, ale coraz rzadziej pracuje w domu z dziećmi. Dziewczyny mają bardzo fajną opiekunkę, mam do niej zaufanie i mogę na nią liczyć w każdej sytuacji.

Kiedy pracuję to teraz najczęściej nie ma ich ze mną, ale początki były zupełnie inne. Dlatego założyłam sobie, że będę pracować w domu, a opiekunka będzie osobą, która mnie wspomaga. Pracowałam w jednym pokoju, a w drugim opiekunka bawiła się z dzieckiem. To był fajny czas, bo poczułam sens własnej firmy. Jak Franek zaczynał płakać i musiał się przytulić do mnie to przybiegał, przytulał się i już nie było problemu. Mógł do mnie przyjść zawsze kiedy chciał.

Potem zaszłam w ciążę z bliźniaczkami, niania musiała wyjechać i Franek poszedł do przedszkola, miał wtedy 2,5 roku. Na początku chodził tylko na kilka godzin. To był dobry pomysł, chociaż ja bałam się przedszkola, ale ta decyzja dawała nam spojrzenie w przyszłość, wiedziałam, że jak dziewczynki się urodzą i będę miała jeszcze mniej czasu dla Franka, to on będzie miał swoje przedszkole z paniami, zabawkami, i to się sprawdziło. Myślę, że bardzo by to przeżywał, że w domu nie mogę poświęcić mu czasu.

Teraz z 3 dzieci to jest nierealne aby pracować przy dzieciach. Robię to tylko wtedy kiedy absolutnie muszę. Nigdy nie ma na to dobrego czasu, bo nie mogę się skupić, ale też dzieciaki nie tolerują tego dobrze, od razu chcą mi pomagać 😉 i staram się to ograniczać. Dlatego kiedy mam już swoje biuro, do którego mogę pójść, to jest bardzo dobre rozwiązanie i pracuję efektywniej niż w domu. Myślę, że dzieci też inaczej funkcjonują, wiedzą, że gdy wracam do domu jestem cała dla nich.

Kto pomaga Ci w prowadzeniu firmy?

LennyLamb to projekt rodzinny. Pomysł jest całkowicie mój, ja zebrałam ludzi i przekonałam ich, że to jest fajna inicjatywa, i że to będzie coś dobrego, natomiast wykonanie już nie jest tylko moje. Każdy produkt zaczynał się w mojej głowie, ale teraz moi wspólnicy – siostra i jej mąż Piotr – są odpowiedzialni za produkcję.

Mocno zaangażowany jest też Michał – każdy z nas ma swoje talenty, które mógłby wykorzystać w firmie. Michał ma talent informatyczny i nie tylko. On ma niesamowite wyczucie marketingowe, co warto robić, w co warto inwestować i to w nim bardzo cenię.

A poza tym teraz mam też pracowników, takie dobrze duszki, którym mogę zaufać, mogę im zostawić firmę i wiem, że będzie dobrze. To są pracownicy i też przyjaciele. Wszystko opiera się na wzajemnym zaufaniu i dobrych relacjach. Bo owszem mam pracownika, ale to moja przyjaciółka z liceum, która akurat była bez pracy, a ja potrzebowałam bardzo pomocy. Wszystkie te osoby są bardzo związane z LennyLamb od początku.

Czy miałaś wsparcie od najbliższych przy zakładaniu firmy?

Tak oczywiście, nawet rodzice nigdy nie negowali tego, a moja mama, która zareagowała tak jak wszyscy kiedy zobaczyła chustę – co ty robisz temu dziecku i dlaczego je tak wyginasz, takie fajne nosidełka mają w sklepach – ale to była pierwsza reakcja, teraz jest też zachwycona tym jak to funkcjonuje. Natomiast najsilniejsze wsparcie to oczywiście mam od mojego męża, który mocno wierzył we mnie, który oprócz tego, że dawał mi wsparcie psychiczne, to bardzo szybko realizował moje pomysły i nadawał moim wizjom wymiar realny – robił stronę, sklep internetowy, itp.

Ile czasu minęło od pomysłu na biznes do jego realizacji?

Hmmmm… na początku była w ogóle idea, że chcę mieć coś swojego. Pomysł na chusty narodził się w styczniu 2008 r., a firmę zarejestrowałam w czerwcu. Chyba całkiem szybko mi poszło.

Co motywowało Cię do działania?

Myślę, że chęć realizacji siebie, chęć tworzenia. To jest fajna sprawa kiedy masz pomysł i okazuje się nagle, że to się da wykonać, mimo tego, że ja mam totalnie blade pojęcie, czy to się da uszyć i jak to zrobić. Spotykaliśmy się z ludźmi i ja się od nich uczyłam wszystkiego od początku. To były te momenty, które mnie motywowały.

Teraz tak myślę, że spotykałam odpowiednie osoby, które nigdy nie powiedziały mi „nie”, mówiły, że to może nie jest łatwe, ale mówiły się może uda. Bo te wszystkie rzeczy, które robimy są bardzo nietypowe. Kurtki do noszenia – o jejku przecież to jest taka dziwna konstrukcja. Trzeba mieć taką kieszeń z przodu, trzeba to zaprojektować i uszyć. Gdy dostawałam projekty do ręki, to było to niesamowite, że masz tę chustę, że ona jest zapakowana, że się udało zrobić instrukcję obsługi, że jest ulotka, że jest taki produkt w końcu.

Myślę, że to jest najfajniejsze. I to, że pomysł chwycił. Dzięki zaufaniu jakim obdarzyli nas rodzice, którzy kupują nasze produkty mogliśmy się rozwijać i dojść do miejsca, w którym jesteśmy – i to jest główny motor działania.

Czy zdarzają się chwile zwątpienia?

Owszem mam chwile zwątpienia, kiedy jestem mocno przemęczona i myślę sobie, że chciałabym nic nie robić 😉 i wreszcie sobie odpocząć. I nie myśleć, nie martwić się, bo oczywiście prowadzenie firmy jest fajne, ale jest masa problemów, które trzeba rozwiązywać. Ale w takich chwilach zwątpienia Michał dawał mi duże wsparcie, umiał spokojnie ocenić – popatrz Aśka jest kryzys, firmy padają, a nam się udało stworzyć firmę, która nie jest może milionowym biznesem, ale funkcjonuje i rozwija się.

Jaką sumę musiałaś na początku zainwestować, czy korzystałaś z dotacji unijnych?

Tak, skorzystałam z dotacji na otworzenie swojej pierwszej działalności, i przyznam, że to było dość ważne dla mnie. Nie chodzi tylko o kwestię finansową, ponieważ te pieniądze niewiele zmieniły niestety, bo nie mogłam ich tak zainwestować jak potrzebowałam najbardziej. Tylko 3 tysiące mogłam przeznaczyć na produkcję, a to jest bardzo niewiele, a za resztę musiałam wyposażyć sobie miejsc pracy.

To dodało mi skrzydeł i zmotywowało, ale gdybym mogłam, to inaczej wydałabym te pieniądze. Ale przez to, że musiałam stworzyć biznes plan, musiałam sobie wszystko przemyśleć, jak to ma wyglądać i czy to się uda. Wiem, że projekt był dobrze oceniony, bo był skrupulatny, to dodało mi energii, dostałam pieniądze, nie muszę zaczynać od zera. Powiedziałam sobie, że jak dostanę tę dotację to ruszamy z kopyta, a jak nie, to trzeba wszystko jeszcze raz przemyśleć. No i się udało.

A resztę musieliśmy zainwestować ze swoich oszczędności, które na szczęście mieliśmy. Produkcja pochłonęła dużą kwotę. Zaczynaliśmy od kupna jednego koloru materiału, musieliśmy kupić 1000 m tkaniny w 1 kolorze, a my chcieliśmy mieć kilka kolorów.

Dla nas to było ryzyko, to były całe nasze oszczędności i ja już sobie wyobrażałam, że będę miała cały dom wytapetowany i będę miała narzuty i tkaniny z tego materiału jeśli nie uda nam się sprzedać. Ale jakoś to się udawało, ta rotacja materiału była, jak się sprzedała pierwsza partia, dokupywaliśmy kolejne materiały i kolejne, te pieniądze są cały czas inwestowane w nową produkcję i to cieszy, że one się pomnażają.

Czy to, że jesteś mamą w jakiś sposób wpływa na prowadzenie biznesu?

Tak, bo tego biznesu by nie było gdybym nie była mamą, jestem tego pewna. Mam takie szczęście, że to jest biznes mamowo-dzieciowy, ciągle spotykam kobiety z dziećmi, potrafię dobrze wczuć się w sytuację każdej mamy, którą spotykam. Jestem autentyczna przez to, że wszystko co proponuję rodzicom jest częścią też mojego życia.

Czy dzieci inspirują Cię do pracy czy Ci ją utrudniają?

Na pewno inspirują i utrudniają oczywiście też ;-). Ja na pewno jestem na takim etapie myślenia, że to praca utrudnia mi pełnienie obowiązków dobrego rodzica i na dzień dzisiejszy mogę sobie na to pozwolić, żeby czasem robić sobie dzień bez pracy i być tylko dla dzieci.

Te wakacje były cudowne i wspaniałe, 3 miesiące nie byliśmy w domu, byliśmy ze sobą. A firma sobie jakoś poradziła. Oczywiście pracowałam wieczorami, czasem też w dzień, ale nie przeszkadzało to, żebyśmy byli daleko od domu, korzystali z ładnej pogody, obecności dziadków.

Co daje Ci praca zawodowa?

Jest to oderwanie od szarej rzeczywistości, problemów przyziemnych, czy wszystkie dzieci mają czyste ubrania na dzisiaj, czy mamy co jeść i czy wszystko zrobiłam w domu, czy uda nam się przetrwać kolejny dzień razem.

Pracuję, bo chcę pracować, to jest mój wybór, ale poczucie własnej wartości jest dość istotne. Dzięki pracy realizuję własne pomysły i rozwijam się intelektualnie.

Co chciałabyś powiedzieć innym mamom, które szukają swojej drogi zawodowej?

Hmmm myślę, że tutaj nie będę specjalnie oryginalna. Myślę, że trzeba słuchać siebie i tego co czujemy, ale też czasem trzeba iść na ustępstwa, trzeba realnie patrzeć na swoje życie, co mogę robić, co chcę robić i co lubię, ale też co jestem w stanie zrobić, jakie mam możliwości finansowe i czasowe.

Mamy są bardzo kreatywne, wiedzą czego chcą w życiu. Samo macierzyństwo jest bardzo wymagające, te wszystkie obowiązki są częścią naszego życia, przez to stajemy się lepiej zorganizowane.

Bardzo wiele mam odnajduje swoją drogę życiową przez macierzyństwo, odnajdują swoją pasję czy zawód, który ma sens. Mamy nie mają nadmiarowego czasu, musimy wiedzieć co chcemy, skoro musimy wykroić ten czas. Myślę, żeby mamy się nie bały zaryzykować, ale też, żeby realnie patrzyły na swoje pomysły, żeby poradziły się kogoś kto się na tym zna, jeśli same tego nie umieją.

W ogóle trochę mnie to pytanie zaskoczyło, myślę, że mamy mają tendencję do dołowania się, ja sobie nie radzę, a inne mamy sobie świetnie radzą. Myślę, że dziewczyny powinny przestać to robić, niech zobaczą jakie są wspaniałe, ich dzieci są ubrane, najedzone i to jest najważniejsze. Czasem zapominamy spojrzeć w najprostszy sposób – przetrwałyśmy ten dzień z masą obowiązków. Trzeba szukać pozytywów w macierzyństwie, ono mnie mobilizuje. Przez to, że nie mam czasu trzeba szukać drogi realizowania siebie, żeby nie zwariować. Dbając o siebie dbam o swoje dzieci.

Dziękuję za możliwość przeanalizowania ostatnich 3 lat mojego życia i trzymam kciuki za Wasz projekt, pomysł bardzo mi się podoba.

Dziękuję za rozmowę i życzę dużo sukcesów rodzinnych i zawodowych.

Joanna Bogdan – mama Ewy, Hani i Franka oraz właścicielka firmy LennyLamb (www.pl.lennylamb.com) produkującej ekologiczne artykuły dla dzieci.

A tu możesz przeczytać wywiad z Asią z 2018 roku, z okazji 10-lecia firmy.

LennyLamb jest też w naszej Bazie Pracodawców Przyjaznych Mamie  >> zobacz, może to własnie pracodawca dla Ciebie?

Rozmawiała: Joanna Gotfryd

Zdjęcie: archiwum Joanny

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Joanna Gotfryd
Współzałożycielka portalu Mamo Pracuj, absolwentka UEK, z doświadczeniem zawodowym w dużym biznesie. Mama dwóch rozbrykanych dziewczynek. Pasjonatka górskich wycieczek i Italii w każdej postaci. Marzy o dalekich podróżach i zdobyciu Korony Gór Polski.
Podyskutuj

Jak zajęcia dodatkowe mogą rozwijać nasze dzieci?

Szukasz zajęć dodatkowych dla swojego dziecka i trudno odnaleźć Ci się w gąszczu ofert. Zastanawiasz się co będzie lepsze judo, piłka nożna, czy może taniec. A co byś powiedziała na zajęcia, które pomogą Twojemu dziecku stać się bardziej świadomym i pewnym siebie? Gdyby mogło nauczyć się rozpoznawać i nazywać emocje, a w konsekwencji świetnie sobie z nimi radzić? Brzmi ciekawie? To zajrzyj do Akademia JA, możesz być pozytywnie zaskoczona!
  • Joanna Gotfryd - 09/09/2019

Zajęcia dodatkowe dla dzieci – jak rozwijają nasze dzieci?

Rozmawiam z Iwoną Żbikowską i Agnieszką Zielonką – twórczyniami Akademii JA, która wspiera dzieci i młodzież w rozwoju kompetencji miękkich.

Iwono, Agnieszko, we wrześniu rusza machina zajęć dodatkowych dla dzieci i młodzieży – zapisywać dzieci czy nie zapisywać na takie zajęcia? I jak je mądrze wybrać (razem z dzieckiem)? Czym kierować się wybierając zajęcia dodatkowe dla naszych dzieci, i tak już przeładowanych nauką w szkole?

Zajęcia dla przedszkolaków

Podczas wybierania zajęć dodatkowych dla przedszkolaków warto uwzględnić to, że podstawowym narzędziem rozwoju dzieci w tym wieku jest zabawa. Dzięki niej maluch ma możliwość samodzielnego dopasowania bodźców i zadań rozwojowych do własnych potrzeb.

Zajęcia dla młodszych uczniów i dla młodzieży

W przypadku dzieci w wieku szkolnym, dobrze jest wziąć pod uwagę fakt, że dla ich rozwoju ważne jest to na ile znają siebie. Na ile wiedzą jak funkcjonować w relacji z samym sobą oraz ze swoją grupą rówieśniczą.

Jak wybrać zajęcia dodatkowe dla dzieci i młodzieży?

  • nie obarczaj dzieci zbyt dużą ilością zajęć dodatkowych
  • znajdźcie równowagę pomiędzy czasem spędzonym na zajęciach dodatkowych, a tym spędzonym w gronie rodzinnym
  • pamiętaj, aby czas poświęcany przez rodziców był przepełniony miłością, uwagą, zrozumieniem, akceptacją oraz jednomyślnością
  • zadbaj, dodatkowe zajęcia stały się przyjemnością i zabawą dla dzieci, a nie dla rodziców
  • pozwól dzieciom na chwilę nudy – to ona pobudza kreatywność
  • „przeładowanym” nauką w szkole dzieciom zapewnij odpoczynek i ruch, ważny dla prawidłowego rozwoju
  • zadbaj o kontakt z rówieśnikami, który wspomaga rozwój społeczny dzieci

I ważne jest to o czym wspomniałaś – zajęcia mają służyć dzieciom, a więc to do nich powinna należeć decyzja o rodzaju i ich formie. Bądźmy dla nich mądrymi przewodnikami, proponujmy, pokazujmy możliwości. Podsuwajmy pomysły, ale nie narzucajmy swojej woli, bo efekt może być odwrotny od oczekiwanego.

Wspieraj rozwój kompetencji miękkich u dzieci i młodzieży i załóż własny biznes z Akademią JA – przeczytaj pierwszy wywiad z Iwoną i Agnieszką

Zajęcia dodatkowe mogą też uczyć radzenia sobie z emocjami, mogą rozwijać kompetencje miękkie (takie właśnie zajęcia oferujecie w ramach Akademii JA w całej Polsce). To bardzo ważny kierunek w życiu i rozwoju młodego człowieka… dlaczego?

Jakie kompetencje będą najważniejsze?

Na początku odniesiemy się do raportu „Future Work Skills 2020” przygotowanego przez Institute for the Future dla Instytutu Badawczego Uniwersytetu w Phoenix. Przedstawia on między innymi analizę kluczowych czynników, kształtujących rzeczywistość pracy i określających istotne umiejętności, które będą szczególnie pożądane na rynku pracy w najbliższych latach.

Najważniejsze kompetencje, na które badacze stawiają w raporcie to między innym wysoka inteligencja społeczna. To dzięki niej pracownicy są w stanie szybko oceniać emocje otaczających ich osób i adekwatnie dostosowywać swoje reakcje, słowa, ton głosu oraz gesty.

To zawsze była najważniejsza umiejętność w przypadku pracowników, którzy współpracują z innymi i tworzą relacje zaufania. Szczególnie jeśli działają z większymi grupami ludzi w różnych warunkach. Dlatego nasza emocjonalność i inteligencja społeczna, rozwijane od pokoleń, zapewnią nam i będą zapewniać przewagę nad maszynami.

Iwona Żbikowska  i Agnieszka Zielonka z Akademii JA
Nasza emocjonalność i inteligencja społeczna zapewniają nam i będą zapewniać przewagę nad maszynami.

Co ciekawe, profesor David Autor z Massachusetts Institute of Technology, podczas swoich badań prześledził polaryzację zawodów w USA na przestrzeni ostatnich trzydziestu lat. Stwierdził, że współczesnego pracownika powinna charakteryzować „umiejętność przystosowania się do sytuacji. Czyli zdolność reagowania w odpowiedni, adekwatny do sytuacji sposób, w obliczu nieprzewidzianego zbiegu okoliczności w danej chwili”.

Jakie kompetencje będą przydatne w przyszłości?

Umiejętności te będą niezwykle pożądane w najbliższym dziesięcioleciu, szczególnie biorąc pod uwagę postępującą automatyzację i outsourcing. Pracownik będzie potrzebował zatem odnaleźć się w każdym środowisku do którego trafi.

Wymaga to określonych kompetencji twardych, takich jak umiejętności językowe, ale również zdolności przystosowania się do innych warunków, elastyczności oraz umiejętności wyczuwania i reagowania na nowe okoliczności.

Liczą się różnorodność i kompetencje międzykulturowe

Kolejnym ważnym aspektem stają się kompetencje międzykulturowe. Organizacje coraz częściej postrzegają różnorodność jako siłę napędową postępu i innowacji. Badania wykazują, że to, co jest największą wartością grupy, to połączenie osób w różnym wieku, o różnych kompetencjach, z różnych dyscyplin, o różnych stylach pracy i myślenia.

Scott E. Page profesor Uniwersytetu Michigan stwierdził, że”postęp zależy w równej mierze od tego, jak bardzo się od siebie różnimy, co od ilorazu inteligencji każdego z nas”. Wykazał, że grupy, w których występują różne perspektywy i poziomy umiejętności, radzą sobie lepiej niż grupy jednorodne, złożone wyłącznie z podobnie myślących osób.

Nieuchronne zmiany w edukacji

Zmieniająca się rzeczywistość, wymaga nie tylko przekształcenia naszych postaw i spojrzenia na świat z innej perspektywy, ale wymusza też zmiany systemu edukacji.

W Polsce wciąż przywiązuje się zbyt małą wagę do rozwoju kompetencji miękkich i społecznych u dzieci. A praca z emocjami najczęściej sprowadza się do pojedynczych lekcji na godzinach wychowawczych lub włączania dzieci do programów profilaktyczno – terapeutycznych.

Niestety o emocjach zaczynamy mówić dopiero wtedy, gdy dochodzi do sytuacji trudnych, a nawet skrajnych – agresji werbalnej bądź fizycznej na innych osobach czy autoagresji.

Jak pomóc dzieciom lepiej funkcjonować we współczesnym świecie?

My wierzymy, że aby dobrze funkcjonować, dzieci potrzebują jak najszybciej rozwinąć samoświadomość. Tylko dzięki niej mogą podjąć się samoregulacji, a dopiero to pozwoli im sprawnie skupiać uwagę na innych, rozwinąć empatię i w dalszej kolejności, umiejętności społeczne, bez których efektywne funkcjonowanie w grupie jest po prostu niemożliwe.

Naszym marzeniem jest, aby dzieci od najmłodszych lat potrafiły rozmawiać o emocjach. Aby dobrze sobie z nimi radziły, a w konsekwencji wyrosły na osoby pewne siebie. Aby posiadały stabilne poczucie swojej wartości i potrafiły współdziałać w różnorodnym zespole. Zapewni to im lepszy start nie tylko w życie zawodowe, ale przede wszystkim wpłynie na lepsze relacje osobiste.

Jakie konkretne, namacalne korzyści, kompetencje – nabędą uczestnicy Waszych zajęć? Jakie narzędzia, wiedzę zdobędą, które przydadzą się im na co dzień w szkole, w domu lub przedszkolu, czy po prostu w przyszłości?

Nasze programy koncentrują się na rozwoju inteligencji emocjonalno-społecznej; rozwijają umiejętność skupienia uwagi oraz aktywne słuchanie. Dzięki zajęciom dzieci uczą się działania na rzecz ważnych wartości i dobra wspólnego, ale przede wszystkim dbania o siebie, oczywiście z uwzględnieniem potrzeb innych.

Podczas zajęć rozwijamy umiejętności budowania zdrowych relacji z innymi ludźmi, tworzenia wspólnoty, efektywnego radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Są to elementy naszego codziennego życia, baza wielu decyzji, motor działania. Uczymy tym samym dzieci kompetencji miękkich – jak pokazują badania – niezwykle przydatnych zarówno już teraz, jak i w przyszłości.

Wasze programy są dostosowane do różnych grup wiekowych. Macie zajęcia i dla przedszkolaków i dla nastolatków, czy zupełnie nowy program dla licealistów. Czy mogłybyście krótko opowiedzieć czym zajmują się poszczególne grupy wiekowe na zajęciach?

Zajęcia dla przedszkolaków

Program „Oto JA” przeznaczony jest dla dzieci w wieku przedszkolnym. Założeniem programu jest pomoc dzieciom w odnalezieniu się ze sobą samym, swoim ciałem, ze swoimi emocjami w świecie, który je otacza. Program zaczyna uczyć interakcji i czytania zachowań społecznych, by finalnie rozwijać stabilne poczucie własnej wartości i umiejętność kooperacji.

Najmłodszych w tej drodze wspiera bohater naszych bajek, na których osnuty jest program Stworek JA. Maskotka wraz z pacynkami towarzyszy dzieciom w rozwoju i prowadzi przez zawiłe meandry emocji.

Nasz nowy program „Oto JA – liczy i eksperymentuje” powstał w odpowiedzi na potrzeby przedszkolaków wynikające z charakterystyki procesów rozwojowych, dając dzieciom możliwość swobodnego działania i doświadczania, co przekłada się na skuteczny rozwój w zakresie kompetencji matematycznych.

Tu Nasz Stworek JA zaprasza w kosmiczną podróż. Podczas zajęć w atmosferze przygody dziecko ma możliwość nabycia i rozwoju kompetencji matematycznych, kształtowania kompetencji społecznych oraz odporności emocjonalnej, przy jednoczesnym dostarczaniu takich przeżyć jak satysfakcja i radość.

Zajęcia dla dzieci szkolnych

Program „JA czyli KTO“ dedykowany jest dzieciom w wieku szkolnym. Założeniem programu jest pomoc w przejściu przez burzliwy okres dorastania – pomaga zrozumieć swoje uczucia, zbudować własną tożsamość, zaakceptować siebie.

Program przede wszystkim buduje silne i stabilne poczucie własnej wartości, ale też zrozumienie i akceptację dla siebie, swoich i cudzych emocji. Pomaga dzieciom rozwinąć umiejętność asertywnego komunikowania własnych potrzeb i odczuć.

Zajęcia dodatkowe dla nastolatków

Wspomniany przez Ciebie, nasz kolejny nowy program „KTO jak nie JA“ przeznaczony jest dla młodzieży. Poprzez metaforyczną podróż w głąb siebie w nastolatku zwiększa się samoświadomość, dzięki której ma możliwość jeszcze skuteczniejszego działania. Program pozwala jeszcze lepiej poznać siebie, odkryć swoje wartości, cele i nieuświadomione dotąd cechy.

Uczestnik ma okazję dostrzeżenia tego jak funkcjonuje w relacji z samym sobą oraz z innymi ludźmi. Założeniem programu jest całkowite odejście od szkolnego schematu. Nie ma oceniania ani nacisku ze strony prowadzącego. Podczas zajęć młody człowiek nie jest uczniem tylko uczestnikiem, osoba prowadząca nie jest nauczycielem tylko coachem. Materiał, wykorzystywany podczas zajęć nie jest podręcznikiem tylko notatnikiem z MOJEJ podróży.

A kto prowadzi zajęcia w Akademii JA?

Zajęcia dla wszystkich grup wiekowych są prowadzone przez naszych certyfikowanych trenerów i coachów, którzy przeszli specjalne szkolenie doświadczając metod na sobie.

Czy oferujecie też zajęcia dla rodziców, którzy chcą lepiej rozumieć swoje dzieci?

O rozwoju myślimy systemowo – uważamy, że w pełni wzrastamy, jeśli rozwijamy się całościowo. Z tego powodu, poza zajęciami dla młodzieży, oferujemy zajęcia dla rodziców dla wsparcia procesu rozwoju. Na razie w ramach zajęć dla rodziców oferujemy 2 warsztaty:

  • Jak się dogadywać na co dzień?
  • Jak z emocji czerpać siłę?

Przygotowujemy też zajęcia dla rodziców w formule online, ale to niespodzianka na przyszły rok 🙂

W końcu mam czas dla dzieci – historia Ani, która rozwija własny biznes z Akademią JA.

W ciągu ostatnich 2 lat powstało wiele nowych ośrodków Akademii JA. Wiele z nich założyły mamy, które rozumieją potrzebę rozwoju osobistego dzieci i młodzieży.

Tak, z oferty zajęć Akademii JA można skorzystać w

  • Bydgoszczy (2 ośrodki)
  • Białymstoku
  • Gliwicach
  • Gdyni (3 ośrodki)
  • Grudziądzu
  • Jeleniej Górze (która obejmuje również Wałbrzych)
  • Krakowie (2 ośrodki) i powiecie krakowskim
  • Lęborku
  • Lubinie
  • Olkuszu
  • Pruszczu Gdańskim
  • Poznaniu
  • Toruniu
  • Tczewie
  • Włocławku
  • Włoszczowej
  • Wąbrzeźnie
  • Warszawie (3 ośrodki).

13 września mamy spotkanie dla kolejnych chętnych osób, które myślą o otwarciu ośrodków w innych lokalizacjach. Niezmiennie zapraszamy do współpracy 🙂

Kwestie organizacyjne związane z założeniem Ośrodka Akademii JA:
Iwona Żbikowska
tel.: 502 313 636
e-mail: [email protected]

Kontakt merytoryczny:
Agnieszka Zielonka
tel.: 603 447 284
e-mail: [email protected]

Wszelkie informacje na temat ośrodków realizujących programy Akademii JA można znaleźć na naszej stronie w zakładce Ośrodki Akademii JA – wystarczy kliknąć na mapkę.

Zachęcamy również do odwiedzenia profilu Akademii JA i profili naszych Ośrodków na Facebooku. Tam na bieżąco relacjonujemy naszą działalność i dzielimy się dobrą praktyką.

właścicielki ośrodków Akademii JA
Właścicielki ośrodków Akademii JA z całej Polski – dołącz do nas!

Dziękuję Wam za rozmowę.

Zdjęcie tytułowe 123rf. Zdjęcia w tekście własność Akademia JA

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Joanna Gotfryd
Współzałożycielka portalu Mamo Pracuj, absolwentka UEK, z doświadczeniem zawodowym w dużym biznesie. Mama dwóch rozbrykanych dziewczynek. Pasjonatka górskich wycieczek i Italii w każdej postaci. Marzy o dalekich podróżach i zdobyciu Korony Gór Polski.

Humanisto zarób na czysto. Albo na waciki ;-)

Jeśli ma człowiek na głowie potomstwo w wieku zróżnicowanym i jedno, dajmy na to, dzieciątko jest w upiornym wieku kilkunastu miesięcy i właśnie odkryło uroki nieskrępowanej samobieżności, w tym samobieżności z przemieszczeniem w pionie, drugie zaś wkracza nieśmiało w upiorny wiek pokwitania, praca zarobkowa wydaje się czynnością niemożliwą. Łatwiej prestidigitatorem być, tygrysa w naturze karmić gołą ręką, tudzież gruszki na wierzbie uprawiać.
  • Agnieszka Nietresta-Zatoń - 04/09/2019

Jest jednakowoż działalność zarobkowa, której najbardziej nawet zagoniona mama podoła – copywriting. Co zacz?

Ot, pisanie tekstów reklamowych

Na strony internetowe lub tekstów określanych mianem SEO (Search Engine Optimization), czyli takich, które nasycone są określonymi słowami, zwrotami, sformułowaniami – frazami jak mówią fachowcy. Te krótkie teksty – 1200-1500 znaków ze spacjami – możecie z powodzeniem wstukać w klawiaturę waszego komputera między wódką a zakąską, o, przepraszam – między praniem, gotowaniem i dziecięcia przewijaniem. A najlepiej – kiedy dziecię śpi.

A jakby tak podreperować budżet domowy?

Kiedy dojdziecie do wprawy, a szybko się do niej dochodzi, można pisać po kilkanaście lub więcej takich tekstów na dobę. A jeśli uświadomicie sobie, że czas, w którym trzeba mieć oczy wokół głowy, bo dziecię pikuje z parapetu bez uprzedzenia i gna na oślep pod nadjeżdżającego tira – w końcu mija i że pewnego dnia uda wam się usiąść do komputera na godzinę, dwie, trzy i bez konieczności logistycznej ekwilibrystyki – pisać i pisać, to copywriting okazuje się naprawdę doskonałym sposobem podreperowania domowego budżetu.

Pisać każdy może?

Pisanie tekstów nie wymaga szczególnego rodzaju wiedzy – każdy autor z powodzeniem znajdzie niszę (branżę), w której się specjalizuje i może teksty z nią związane rodzić na kamieniu. A jeśli o czymś nie wie, a zapotrzebowanie na tekst z określonymi sformułowaniami jest spore – może się natychmiast dokształcić u doktora Google’a. Oczywiście plagiat nie wchodzi w grę, tak samo jak pisanie w kółko tego samego, ale twórczy copywriter potrafi tak żonglować słowami, że ze starcia z każdą frazą wyjdzie cało.

Jeśli więc macie ochotę dorobić sobie kilka groszy w momencie, w którym wydaje się to właściwie niemożliwe i mocno wierzycie, że w s z y s t k i e  dzieci jednak pewnego dnia schodzą z parapetów – szukajcie ogłoszeń o pracy dla copywriterów.

Warto.

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Agnieszka Nietresta-Zatoń
Nałogowa czytelniczka, która kocha pisać i pisarka, która nie umie żyć bez czytania. Autorka powieści "Oaza spokoju" i "Pustostan". Copywriterka, webwriterka, blogerka. Matka, żona i kociara z tytułem naukowym.
Podyskutuj
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie

Może Cię zainteresować także:

Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail