Czego szukasz

Jak ułatwić dziecku i sobie rozstanie związane z pójściem do żłobka?

Rodzice, którzy zastanawiają się nad zapisaniem dziecka do żłobka, często nie wiedzą, czy ich decyzja jest najlepsza z możliwych. To normalne, że nachodzą nas wątpliwości i często sięgamy do for parentingowych, żeby poznać opinie innych rodziców. Nie ma w tym nic złego, ale warto pamiętać, że każda historia i powód są inne. Pozwólmy sobie na przyjrzenie się własnym potrzebom i spokojnie przyszykujmy się na zmiany.

  • Agnieszka Dudka - 06/04/2018
dwoje maluszków w trakcie zabawy

Jako dyrektor i psycholog kameralnego żłobka Be Baby na co dzień przeprowadzam dorosłych i dzieci przez nowe dla nich sytuacje. Na to, jak przygotować się na adaptację i ułatwić dziecku i sobie rozstanie mam dla Was 7 TOP rad, których nie przeczytacie na forum parentingowym.

1. Dobrze przemyśl sprawę

Najważniejsza rada jaką mogę dać rodzicom, którzy zastanawiają się, czy wybór żłobka jest właściwy, to zrozumienie potrzeb. Zarówno swoich, jak i malucha.

Nie zawsze decyzja o zapisaniu dziecka do żłobka jest podyktowana tym, że skończył nam się urlop rodzicielski i po prostu musimy znaleźć opiekę, kiedy będziemy w pracy.

Żyjemy w czasach, że nikogo nie może dziwić, że mama potrzebuje chwil tylko dla siebie. Przyjrzyjmy się zatem swoim bardzo osobistym potrzebom, np.:

  • odciążenia,
  • złapania oddechu,
  • nabrania dystansu,
  • odpoczynku.

Nie myślmy o sobie źle. Wyjście do kina, kosmetyczki czy na spotkanie z przyjaciółką to nie kaprysy. Potrzeba przełamania rutyny i dążenie do większej rozmaitości zadań to naturalna cecha ludzka. Ale nie oszukujmy się, nierzadko po prostu musimy wrócić do pracy. Trudno, takie rzeczy też się zdarzają. I trzeba tą wyższą konieczność zaakceptować. Łatwo mówić? Pomyśl, że zasada „spokojna mama to szczęśliwe dziecko” naprawdę się sprawdza.

Dzieci też potrzebują towarzystwa. Kontakt z rówieśnikami i innymi dorosłymi wzbogaca ich rozwój, dostarcza mnóstwa zabawy. Co ciekawe, najmniej boleśnie rozstania z rodzicami przeżywają najmłodsze maluchy.

2. Wypracuj wewnętrzną zgodę na zmianę

Ładnie brzmi w teorii, prawda? Wiem co myślisz i zdaję sobie sprawę z tego, że to chyba najtrudniejsza rada do wprowadzenia we własne życie. Dlaczego? Bo wątpliwości mogą wracać. Można podjąć decyzję, być przekonanym, że jest słuszna, do momentu, gdy… nie żegnamy się z płaczącym dzieckiem, albo co gorsze, to my płaczemy.

W takim przypadku najlepsze co możemy zrobić, to zapisywać sobie, najlepiej codziennie, korzyści dla malucha i całej rodziny z uczęszczania dziecka do żłobka, np.:

Jaś polubił marchewkę, tata poszedł z kolegami na piłkę, a mama dostała awans albo znalazła godzinę na fitness.

Dla wielu rodziców, zapisanie dziecka do żłobka to wydarzenie bez precedensu. Dajmy sobie więc przyzwolenie na to, że testujemy nową sytuację, że – o ile jest to możliwe – to nasz wybór i zawsze możemy go zmienić. Chodzi mi o poczucie wolności, które tej trudnej sytuacji nadaje nieco lekkości i oddechu.

Z drugiej strony, pozwólmy sobie na rozterki. Zaakceptujmy wątpliwości i trudne emocje, ale nie ulegajmy im. Myślmy o sobie: „jestem dobrą, troskliwą matką i to naturalne, że trudno mi rozstać się moim dzieckiem”, bo to prawda.

3. Dobrze wybierzmy żłobek

Mamy różne oczekiwania. Zastanówmy się, co jest ważne dla nas i dziecka. Oprócz tego, że można sprawdzić czy dany żłobek jest ładny, czysty, ma drewniane zabawki, można zapytać kadrę o to, jakim metodom ufają.

W BeBaby zwracamy szczególną uwagę na bliskość i zajmujemy się dziećmi zgodnie z zasadami Porozumienia Bez Przemocy. Oznacza to, że pozwalamy dzieciom, by – w możliwym dla siebie zakresie – same analizowały fakty i budowały kontakt ze swoimi uczuciami.

Poświęćmy zatem czas na dogłębny research: dużo czytajmy, pytajmy, a najlepiej, osobiście odwiedźmy żłobki i porozmawiajmy z personelem.

W dobrym żłobku kadra chętnie odpowie na najbardziej szczegółowe i nieoczywiste pytania i rozwieje wątpliwości, dowiesz się jak placówka funkcjonuje, ale też – jak przebiega adaptacja.

Gdy już zdecydujemy się na najlepsze miejsce, to na początku zostańmy tam z dzieckiem. Gwarantuję, że to uspokaja. I małego człowieka i nas.

4. Opowiadajmy dziecku o tym, co go czeka

Rozmowa w ogóle pomaga na stresy. Opowiadajmy dziecku kiedy, co i gdzie się będzie działo. Budujmy pozytywną narrację wokół nowej dla nas sytuacji, z przejścia od bycia tylko z mamą, do treningu emocjonalnego do życia w społeczności.

Pamiętajmy, że dziecko od nas czerpie przekonanie, że nowe miejsce jest atrakcyjne, dobre, ale też podprogowo wyczuwa wszystkie nasze obawy i rozterki – a to nie ułatwia adaptacji. Właśnie dlatego punkty: 2 i 3 są bardzo ważne.

5. Konsekwentnie przechodzimy procesy adaptacji

W żłobku BeBaby podchodzimy indywidualnie do każdego dziecka, dlatego też plan adaptacji dostosowujemy indywidualnie do jego potrzeb.
Okres oswajania się z nowym środowiskiem może (ale nie musi!) trochę potrwać. Dlatego przez cały czas trwania adaptacji bądźmy uważni na dziecko i ściśle współpracujmy z opiekunkami.

Pozwólmy procesowi rozpocząć się, potrwać i zakończyć. Nieuzasadnione przerwanie adaptacji (np. z powodu ładnej pogody, wizyty babci) wydłuża czas jej trwania i naraża dziecko na dodatkowe trudne emocje. Bądźmy punktualni i stopniowo wydłużajmy czas pobytu dziecka w żłobku.

Mały człowiek uczy się, kogo i co zastaje o określonej porze w żłobku (np. jak przychodzę to jest Irenka, Kasia i ciocia Jola, po chwili zabawy idziemy na śniadanie). Taka nauka przewidywalności daje poczucie bezpieczeństwa. Podobnie jak wszelkie rytuały.

Adaptacja, wokół której narosło wiele krzywdzących mitów, w rzeczywistości służy i dzieciom, i rodzicom. Naprawdę.

6. Ustalmy harmonogram

Warto z wyprzedzeniem i po zapoznaniu z planem dnia w wybranym żłobku stopniowo synchronizować różne aktywności dziecka z porami proponowanymi w żłobku. Czasami warto pójść na ugodę i na nowo zorganizować pory drzemek czy posiłków. Dzięki temu zapobiegamy rozregulowaniu naszych zegarów biologicznych.

To normalne, że w związku ze zwiększoną aktywnością, dużą ilością bodźców dziecko może być po powrocie do domu rozdrażnione, bardziej zmęczone czy senne. To też naturalne zjawisko, które minie. Warto dać dziecku przestrzeń do odpoczynku, większej czułości.

7. Dajmy dziecku coś co pachnie domem: przytulankę, pieluszkę, apaszkę mamy

Zdjęcie: fotolia

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Agnieszka Dudka
Psycholożka, której najwięcej radości przynosi możliwość towarzyszenia małym i dużym ludziom w odkrywaniu ich potencjału i pokonywaniu barier w rozwoju. Uważa, że nie da się prowadzić satysfakcjonującego życia – ani osobistego, ani zawodowego – bez rozpoznania własnych wartości i potrzeb, właściwego ich komunikowania otoczeniu oraz podążania za nimi. Wierzy w potęgę empatycznej komunikacji, dlatego w kameralnym żłobku BeBaby w Krakowie, pracuje z dziećmi zgodnie z filozofią NVC (Porozumienie Bez Przemocy). Dorosłych wspiera w ich rozwoju, umiejętności rozmawiania, motywacji i radzeniu sobie ze stresem.
Podyskutuj

Jaki termometr wybrać dla dziecka?

Gorączka u dziecka to zazwyczaj pierwszy sygnał dla rodzica wskazujący na infekcję i chorobę. Zwłaszcza małe dzieci, nie mogą określić swoich dolegliwości w artykułowany sposób, i w takiej sytuacji podwyższona temperatura to często pierwszy, konkretny znak, że z dzieckiem coś jest nie tak.
  • Jagoda Jasińska - 03/06/2020
pluszowe misie, termofory i termometry

Dobry termometr to podstawowe wyposażenie każdej domowej apteczki. Termometr jest jednym z najczęściej używanym i niesamowicie przydatnym urządzeniem medycznym. Zwłaszcza rodzic małego dziecka powinien być zatem wyposażony w solidny termometr, na którym może polegać. Gorączka bardzo często pojawia się w nocy – nie dopuśćmy zatem do sytuacji, w której nerwowo szukamy nocnej apteki, by zakupić termometr.

Jaki rodzaj termometru wybrać?

Przede wszystkim musimy zwracać uwagę na dokładność pomiaru, jaki gwarantuje nam dany rodzaj termometru. Zastosowanie odpowiedniego termometru do pomiaru temperatury u naszego dziecka to pierwszy krok, umożliwiający nam podjęcie dalszych działań. Prawidłowy i rzetelny wynik pozwoli nam więc zareagować odpowiednio do sytuacji.

Wybór termometru może jednak nie być taki łatwy, gdy spotykamy się z bardzo szeroką ofertą, jaką proponują nam dziś producenci. Jaki zatem termometr wybrać dla naszego maluszka? Szklany, elektroniczny ze sztucznego tworzywa, bezdotykowy na podczerwień? Każdy z nich ma swoich zwolenników. Dzięki ofercie sklepu SANITY.pl odpowiedni dla siebie model znajdzie nawet najbardziej wymagający klient.

Proste i ekonomiczne rozwiązanie

Uniwersalnym i tanim rozwiązaniem jest termometr elektroniczny dotykowy. Może być on stosowany przez całą rodzinę. Dla małych dzieci należy wybrać model z miękką końcówką, co zapewni nam wygodę i bezpieczeństwo użycia. Niebagatelną zaletą termometrów elektronicznych dotykowych jest ich niska cena. Są przy tym jednocześnie łatwe w użytkowaniu i trwałe. Nie zawierają również żadnych szkodliwych substancji, dzięki czemu możesz mieć pewność, że pomiar odbędzie się w bezpiecznych dla malucha warunkach.

Termometr dotykowy umożliwia pomiar temperatury w ustach, pod pachą lub w odbycie. Świetnym termometrem w tym segmencie jest termometr cyfrowy BasicTemp oferowany przez SANITY.pl. Minusem termometrów dotykowych, jeśli chodzi o użytkowanie przez dzieci, jest niestety stosunkowo długi czas pomiaru, około kilkudziesięciu sekund. Dla dorosłego to chwilka, dla rozdrażnionego gorączką malucha może to jednak stanowić wyzwanie.

Idealne dla malucha

Problem pomiaru temperatury u wiercących się, chorych dzieci rozwiązuje bezdotykowy termometr Sanity. Wyższa cena rekompensowana jest przez niesłychaną łatwość użytkowania i szybkość pomiaru. Dostępne są już takie modele termometrów bezdotykowych, które pozwalają na pomiar temperatury z dokładnością nawet do ±0,02°C – jak na przykład bestsellerowy model od SANITY.pl, termometr BabyTemp.

Został on stworzony z myślą o najmłodszych dzieciach, które niechętnie trzymają termometr pod pachą. Dzięki zaawansowanej technologii rodzice mogą bez narażenia maluszka na stres zbadać temperaturę dosłownie w sekundę, bez kontaktu z ciałem. Dzięki temu jest to również bardzo higieniczne rozwiązanie.

Materiał powstał we współpracy z partnerem portalu.

Zdjęcia: partnera portalu.

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Jagoda Jasińska

Opieka nad dziećmi, praca zdalna i czas wolny – jak wyglądało życie Polaków podczas izolacji?

Domowa izolacja w czasie pandemii koronawirusa pomogła nam trochę się do siebie zbliżyć. Wyraźnie widzimy jednak, że nowy rytm naszego życia negatywnie wpłynął na samopoczucie naszych dzieci. Mamy też trudności z pogodzeniem pracy z domowymi obowiązkami.
  • Redakcja portalu Mamo Pracuj - 01/06/2020
rodzina w czasie kwarantanny

Jak w ostatnich miesiącach wyglądało życie Polaków? Odpowiedzi na to pytanie poszukała firma wnętrzarska VOX, która w swoim nowym badaniu przygląda się m.in. takim kwestiom, jak życie rodzinne, praca zdalna oraz balans pomiędzy czasem wolnym a domowymi obowiązkami podczas izolacji.

Życie toczy się wolniej, ale obowiązków jest więcej

Jak wynika z raportu, blisko co trzecia osoba twierdzi, że w ostatnim czasie poprawiły się jej relacje z domownikami. Gdy prawie całe nasze życie toczyło się w czterech kątach, mogliśmy poświęcić nieco więcej uwagi dzieciom oraz poszukać nowych sposobów na wspólne spędzanie wolnego czasu. Dla niemal 6 na 10 badanych życie w izolacji płynęło wolniej niż przed wybuchem pandemii. 44% dostrzegło, że miało też więcej czasu dla siebie.

Rytm naszych dni w dużej mierze zależał jednak od naszej sytuacji życiowej. Niemal 4 na 10 ankietowanych w wieku 35-44 – czyli najczęściej osób godzących pracę z opieką nad dziećmi – twierdzi, że spędzając niemal cały czas w swoich czterech kątach, miało więcej obowiązków.

Wielu rodziców musiało bowiem stawić czoła nowym wyzwaniom, próbując pogodzić opiekę nad dziećmi z pracą w domu. Blisko 60% Polaków wychowujących dzieci przyznało, że nie jest to łatwe. W raporcie czytamy, że izolacja zmieniła sporo zwłaszcza w życiach polskich kobiet, które w ostatnich miesiącach swój czas wolny częściej niż mężczyźni poświęcały na domowe obowiązki: sprzątanie i gotowanie.

– Ciężko jest mi pogodzić opiekę nad dziećmi, gdzie różnica wieku to 5 lat. Mimo wszystko cieszę się z tego doświadczenia, pewnie nieprędko się coś takiego powtórzy. Widzę dobre strony – pisze jedna z osób, które wzięły udział w badaniu.

Przeczytaj także: Co robić w czasie kwarantanny?

Rodzice i dzieci przed ekranami

Rodzice zauważyli też, że izolacja odbiła się na samopoczuciu ich dzieci. Aż 7 na 10 osób twierdzi, że ich pociechy mają już dość siedzenia w domu i wyraźnie tęsknią za szkołą oraz rówieśnikami. 64% martwi się też, że w ostatnich miesiącach dzieci spędzają znacznie więcej czasu przed ekranem komputera, telefonu czy telewizora.

„Podczas pandemii zdecydowanie bardziej wolimy zwolnić tempo niż skupić się na rozwoju osobistym, choć co szósta osoba stara się podejmować w domu aktywność fizyczną” – pisze VOX.

Jak twierdzi Konrad Maj, psycholog społeczny z SWPS, w tym trudnym czasie rozrywka pomaga nam uporządkować myśli.

– Gdy na zewnątrz jest niebezpiecznie, w domu możemy się zrelaksować i zrobić wszystko, by trochę uspokoić nerwy. Naszą przestrzeń domową konstruujemy w końcu w taki sposób, by była nastawiona przede wszystkim na odpoczynek – mówi. – Obok rozrywki i pracy mogło nie starczyć już miejsca na rozwój osobisty. Inwestycje w siebie, dodatkowe kursy czy szkolenia w sytuacji tak dużej niepewności zostały odłożone na inne czasy.

Praca w domu, czyli zatarte granice

Autorzy raportu sprawdzili również, jakie jest nastawienie Polaków do pracy zdalnej. Choć w naszych roboczych kącikach niczego nam nie brakuje (47% pracujących zdalnie ocenia swoje stanowisko jako wygodne, a 49% – jako funkcjonalne), to jednak większość z nas nie zamieniłaby biura na dom na dłużej. Tylko co piąta osoba twierdzi, że zdalnie pracuje jej się lepiej niż dotychczas. Blisko połowa zdecydowanie bardziej woli pracować poza domem.

– Praca zdalna jest diametralnie inna niż ta wykonywana „normalnie”. Wymaga innych narzędzi, nie daje poczucia kontroli i jest o wiele bardziej absorbująca – pisze jeden z uczestników badania.

To właśnie ten brak poczucia kontroli doskwiera nam najbardziej. Czujemy, że praca zdalna zaciera granicę pomiędzy życiem zawodowym a osobistym. Brakuje nam też prywatności, bo koncentrację na zawodowych obowiązkach utrudnia obecność innych domowników.

I rzeczywiście – gdy salon lub sypialnia nagle muszą zmienić się w gabinet (to właśnie jedno z tych dwóch pomieszczeń najczęściej wykorzystujemy do pracy), po zakończeniu pracy trudniej nam poczuć wyraźną różnicę. Co ciekawe, blisko co trzecia osoba, która z powodu pandemii rozpoczęła pracę w domu, nie ma w swoich czterech kątach stałego stanowiska z biurkiem i fotelem. Takie osoby najczęściej pracują przy kuchennym stole, na kanapie lub w łóżku. Wiele z nich w ciągu tygodnia zmienia swoje domowe miejsce pracy, znajdując dla siebie nowy kącik w kolejnych pomieszczeniach.

Więcej o życiu Polaków w domowej izolacji w nowym raporcie VOX: https://www.vox.pl/artykul-raport-zycie-polakow-podczas-izolacji

VOX to marka wnętrzarska, która od 1989 roku konsekwentnie umacnia się na pozycji jednej z najbardziej innowacyjnych firm z branży meblarskiej w Polsce. W swojej ofercie posiada unikatowe i uzupełniające się produkty oraz usługi związane z urządzaniem mieszkań i domów.

Przeczytaj także: Jak dbać o kondycję fizyczną w czasie kwarantanny?

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Redakcja portalu Mamo Pracuj
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie

Może Cię zainteresować także:

Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail