Czego szukasz

Etapy załatwiania kredytu mieszkaniowego

Kupno mieszkania z jednej strony to wspaniałe wydarzenie, ekscytacja związana z wyborem, wykończeniem „pod siebie” i nowym etapem w swoim nowym życiu. Pamiętaj jednak, że kupno nieruchomości to nie tylko emocje. To przede wszystkim biznes wart setki tysięcy złotych. Jeśli więc nie wykonasz mrówczej pracy, nie przygotujesz się, to skutki mogą być opłakane.

  • Michał Dawidowicz - 11/04/2018

Często widzimy to wszystko w różowych barwach, obiecując sobie, że teraz pokażemy wszystkim, na co nas stać. Kto choć raz kupował nieruchomość, zna tę ekscytację. Kto choć raz kupował i nie zrobił odpowiedniego reaserchu, wie zapewne, jak wiele rzeczy potrafi zaskoczyć.

Nie uchronię Cię przed wszystkimi trudnościami, ale pokażę Ci, jak wygląda krok po kroku załatwianie kredytu hipotecznego.

Wizyta u eksperta kredytowego

Jeśli zamierzasz zakupić nieruchomość na kredyt, to pierwsze kroki kierujesz do specjalisty. Musisz najpierw zweryfikować, czy Twoja realna sytuacja jest tak dobra, jak sam ją oceniasz. Banki mają różny sposób patrzenia na dochody, zobowiązania, wydatki gospodarstwa domowego. Wizyta pomoże też w określeniu zdolności kredytowej oraz kosztów związanych z zakupem nieruchomości.

Generalnie zaciągnięcie kredytu hipotecznego dla wielu osób nie jest żadnym problemem. Wszystko rozbija się o szczegóły. O to, żeby kredyt nie był zbyt dużym obciążeniem, byśmy byli świadomi wszystkich kosztów oraz by wybrane oferty banków były faktycznie dla nas najkorzystniejsze.

Szukanie wymarzonej nieruchomości

Dopiero gdy poznasz swoje możliwości finansowe, wtedy na tym etapie ruszasz „na łowy”. Łowy potrafią trwać zarówno kilka dni, jak i kilkanaście miesięcy.

Mój klient – rekordzista – szukał swojego mieszkania ponad 2 lata. To wszystko zależy od szczęścia, wymagań, wybredności. A czasem też od tego, co się na rynku znajduje. Zazwyczaj kupujemy emocje. Sprzedawcy oferują nam nieruchomość, która jest „najpiękniejsza, najlepsza – idealna dla nas”.

Sprawdzenie nieruchomości pod kątem formalnym

Nieruchomość należy koniecznie zweryfikować pod kątem formalnym. Trzeba sprawdzić, czy w księdze wieczystej nie znajdują się zapisy dyskwalifikujące jej zakup (np. służebność osobista), a także czy nie ma w niej żadnych ostrzeżeń o rozpoczętych egzekucjach komorniczych lub czy nieruchomość nie jest zabezpieczeniem hipoteki.

W tym ostatnim przypadku nie musisz się specjalnie martwić – kupno nieruchomości pierwotnie sfinansowanej na kredyt nie jest żadnym problemem.

Kolejna wizyta u specjalisty od kredytów hipotecznych

Jeśli pomiędzy pierwszą wizytą, a znalezieniem nieruchomości nie minęło zbyt wiele czasu, jest szansa, że wstępnie zaproponowane oferty powtórzą się lub nieznacznie się zmienią. Jeśli to będzie dłuższy czas, to jest większa szansa, że nastąpi roszada ofert. Zawsze należy składać wniosek kredytowy do minimum trzech banków.

Nikt, nawet w wydawałoby się najbardziej klarownej sytuacji, nie może być pewny uzyskania finansowania, gdyż finalną decyzję podejmuje bank i nie musi być ona koniecznie po naszej myśli. Złożenie wniosku nie oznacza automatycznie decyzji pozytywnej.

Zebranie listy dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku

Po wyborze ofert i akceptacji współpracy z doradcą należy zebrać listę niezbędnych dokumentów. Każdy bank ma własne wymagania w tej kwestii. Wymaganie dodatkowych papierów może być uzależnione od rodzaju dochodów, rodzaju nieruchomości, sytuacji osobistej i historii kredytowej.

Analiza wniosków kredytowych

Po zebraniu kompletu dokumentów, przekazaniu ich specjaliście oraz po wstępnej obróbce zaczyna się proces analizy kredytowej. Czas oczekiwania na decyzję jest różny. Niestety analiza zazwyczaj trwa dość długo i jest trudnym procesem.

Często po uzyskaniu kredytu klienci czuję się mentalnie wyeksploatowani ze względu na dodatkowe prośby od analityków, kilkutygodniową niepewność i oczekiwania na pozytywną decyzję. Warto uzbroić się w cierpliwość. Dobrze przeprowadzona analiza pozwala na niemal stuprocentową skuteczność uzyskania decyzji choćby w jednym banku.

Decyzja kredytowa i finalny wybór oferty kredytowej

Analiza trwa od 2 do 5 tygodni. Zależy od stopnia skomplikowania danej transakcji, bieżącej liczby wniosków w danym banku, a nawet okresie, w którym są składane wnioski.

Święta, wakacje, ferie potrafią naprawdę rozbić cały proces na dłuższy czas. Propozycja złożenia kilku wniosków to również odłożenie ostatecznej decyzji na później.

Nie zawsze pierwszy wybór jest najlepszy. Nie zawsze bank wydaje decyzję po naszej myśli. Może się okazać, że opcja gorsza ostatecznie okaże się tą najlepszą. Dopiero na tym etapie musisz zdecydować, z kim się zwiążesz finansowo.

Umowa kredytowa – analiza i podpisanie

Po wyborze oferty przyszedł czas na wygenerowanie umowy kredytowej. Szczerze zalecam analizę umowy kredytowej przed wizytą w oddziale. Wizyta w oddziale to tylko formalność.

Wszelkie pytania, wątpliwości, ewentualna korekta błędów musi nastąpić wcześniej. Doskonale Cię rozumiem, że kilkadziesiąt stron „bankowego bełkotu” może przyprawiać o ból głowy. Niemniej trzeba to przejść osobiście. Umowę kredytową musisz dokładnie zrozumieć. Twój doradca powinien odpowiedzieć na wszystkie wątpliwości.

Wypłata kredytu

W końcu? Udało się? Prawie tak. Prawie, bo trzeba spełnić kilka warunków, jakie znajdziesz w umowie kredytowej. W zależności, czy kupujesz nieruchomość na rynku pierwotnym czy wtórnym, zestaw obowiązków będzie się różnił.

Może to być ubezpieczenie nieruchomości, dokonanie wniosku o wpis w hipotece, podpisanie dokumentów przez developera, być może jakieś indywidualne zapisy, np. potwierdzenie spłaty zobowiązania kredytowego.

Podsumowanie

Uzyskanie kredytu może być całkiem łatwe, ale może się okazać niesamowicie trudne. Optymizm w życiu bardzo się przydaje, ale tylko wtedy, jeśli jest połączony z realną oceną sytuacji.

Ślepych uliczek i pułapek po drodze jest bardzo dużo. Pracuję jako doradca ponad 10 lat i w dalszym ciągu pewne rzeczy potrafią mnie zaskakiwać.

Przed wszystkimi niespodziankami się nie uchronisz, ale dużą część roboty można wykonać i potem spać spokojnie. Jeśli masz jakieś pytania, zachęcam do komentowania.

Zdjęcie: Storyblocks.com

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Michał Dawidowicz
Autor blogkredytowy.pl, czyli tłumaczę kredyty hipoteczne w przystępny sposób, czego nie potrafią robić w bankach. Zawodowo organizuję ludziom życie na następne 30 lat :) Wierzę w ciężką pracę i to, że sami kreujemy swoją przyszłość. W życiu prywatnym zapaleniec sportu, książki i dobrego wina.
Podyskutuj

Karać czy nie karać? Czyli co pozytywnego jest w dyscyplinie?

Czego chcemy dla naszych dzieci? Odpowiedzi będzie tyle, ilu rodziców. Zapewne większość z nas pragnie dla swoich dzieci wspaniałego życia, w którym sobie świetnie radzą. Tworzą głębokie, zdrowe relacje z innymi. Znają siebie, swoje możliwości i umiejętności. Rozwiązują sprawnie konflikty, koncentrują się na rozwiązaniach. Marzymy, że z naszych dzieci wyrosną odpowiedzialni dorośli. Odporni psychicznie, mądrze oceniający otaczającą ich rzeczywistość. Że ich życie będzie pełne radości i harmonii. Że odniosą sukcesy dzięki wytrwałości, cierpliwości i samokontroli. Że mogą żyć w zgodzie ze sobą, realizując swoje śmiałe cele.
  • Sylwia Bujko - 14/03/2019
mama w trakcie rozmowy z kilkuletnim synem

Stwórz własną listę umiejętności, cech i zachowań, które chciałabyś, aby Twoje dzieci reprezentowały w dorosłym życiu.

Kiedy już wiemy, czego chcemy dla naszych dzieci, zastanówmy się, jak tego dokonać? W jaki sposób przeprowadzić je przez całe dzieciństwo i wiek nastoletni aż po dorosłość, aby były gotowe na stworzenie wymarzonego przez nich życia?

Jednym ze sposobów jest Pozytywna Dyscyplina. Może „dyscyplina” kojarzy się Wam negatywnie: z surowością, sztywnymi regułami, bezwzględnym posłuszeństwem. A przecież łacińska disciplina to nauka i nauczanie. Cóż innego robimy, będąc rodzicami: uczymy nasze dzieci życia tak, jak potrafimy najlepiej.

Często spotykamy dwie szkoły wychowywania. Albo nadmierną pobłażliwość czyli tzw. wychowanie bezstresowe, albo nadmierną surowość czyli tzw. styl autorytarny. Mogą nawet występować jednocześnie i działać niczym wahadło. Pozwalamy dziecku na coraz więcej, aż sprawy wymykają się spod kontroli i emocje biorą górę, więc wahadło uderza w skrajnie przeciwnym kierunku. Zarządzamy nagłą zmianę frontu z surowymi konsekwencjami. Stłamszone dziecko się dostosowuje, a nami targają wyrzuty sumienia, zatem znów wracamy do większego pobłażania i rozmytych granic, aż do następnego „wahnięcia”.

Pozytywna Dyscyplina jest złotym środkiem. Zamiast wybierać między wolnością bez zdrowych granic a surowym porządkiem bez miłości możemy pójść inną drogą. Zaprowadzi nas ona do połączenia wolności z porządkiem, miłości z granicami czyli do uprzejmej stanowczości, która jest esencją Pozytywnej Dyscypliny.

Ta filozofia jest daleka od stosowania kar. Jeśli naszym celem jest poprawa zachowania dziecka, karami uzyskujemy odwrotny skutek. Jane Nelsen, autorka książki „Pozytywna Dyscyplina” wymienia „cztery R”, jako możliwe skutki stosowania kary. A czy my, dorośli, nie sięgamy po podobne reakcje, gdy nas ktoś – słusznie czy niesłusznie – ukarze?

1. Rozgoryczenie

Dzieci często nawet nie rozumieją konsekwencji, z jakimi się spotkały. Część mózgu odpowiedzialna za zaawansowane procesy myślowe, takie jak wyciąganie wniosków, analizowanie i przewidywanie konsekwencji, czyli kora przedczołowa to ewolucyjnie najnowsza warstwa mózgu. Rozwija się do 25 roku życia! Dlatego to całkowicie normalny scenariusz, kiedy dziecko po prostu nie jest w stanie zrozumieć, za co zostało ukarane. I absolutnie nie dlatego, że jest głupie czy udaje, tylko dlatego, że ewolucyjnie nie jest jeszcze na to gotowe. Jeśli temat mózgu dzieci zainteresował Cię bardziej: tutaj  https://www.holimum.com/2018/10/13/ile-mozgow-ma-twoje-dziecko/ znajdziesz ciekawy i szczegółowy artykuł.

2. Rewanż

Planowanie odwetu to naturalna reakcja, kiedy czujemy się źle potraktowani. Słabi, mali, bez autonomii i kontroli nad swoim losem, potrzebujemy odnowić w sobie poczucie siły. Knując w skrytości przeciw ciemiężycielowi. Owszem, dziecko to nie mały dorosły. Ale to mały człowiek, z wieloma podobnymi reakcjami, szczególnie jeśli chodzi o reakcje instynktowne, impulsywne, intuicyjne.

3. Rebelia

To jawny bunt. Który rodzic nie zna tej reakcji! Dziecko za wszelką cenę chce zachować swoją autonomię. Oto apogeum walki o władzę. Walki, w której nie ma wygranych.

4. Rejterada

Ucieczka w głąb siebie to tylko pozornie pasywna reakcja. W wycofaniu mogą się kryć dwojakie konsekwencje. Dziecko może uznać, że wystarczy nie dać się złapać następnym razem i buduje w sobie przebiegłość w kierunku manipulacji. Albo wyciąga błędne wnioski, że jest złą osobą. Bo przecież karze się złych ludzi, prawda? Takie przekonanie o sobie będzie skutkowało obniżonym poczuciem własnej wartości.

Kary nie pomagają dzieciom rozwinąć żadnych umiejętności, które chcemy, aby reprezentowały w swoim dorosłym życiu. Co zatem zamiast kar?

Kiedy już dojdzie do nieodpowiedniego zachowania i konfliktu, pochopne działanie i rozwiązywanie problemu „na gorąco” najczęściej nie jest dobrym pomysłem. Targani silnymi emocjami mamy wyłączoną część mózgu odpowiedzialną za racjonalne myślenie. (Dzieje się to w każdym wieku.)

  1. Najpierw uspokajamy siebie i dziecko, dbamy o relację. Okazujemy szacunek (szczególnie gdy dziecko nam go nie okazuje, to my jesteśmy odpowiedzialni jako dorośli za jakość relacji). Dopiero potem szukamy rozwiązań. W ten sposób uczymy dzieci, jak działać w trudnych sytuacjach.
  2. Skupiamy się na zachowaniu, nie na etykietowaniu cechami (np. „Zachowałeś się źle, niszcząc zabawkę kolegi” zamiast „Jesteś okropny i niekoleżeński, nikt cię nie będzie lubił!”). Zachowanie zawsze można zmienić. Cechy wydają się być „wrodzone” i piętnują, utrudniając jakąkolwiek zmianę („taki już jestem”)
  3. Dopytujmy z życzliwą ciekawością, np. „Co dokładnie się stało?” Może się okazać, że to kolega najpierw porysował autko, co było zarzewiem konfliktu.
  4. Angażujmy dziecko w poszukiwanie rozwiązania problemu, w ustalenie nowych zasad, które będą obowiązywać wszystkich. Dajemy ograniczony wybór adekwatnie do wieku. Dziecko chętniej dostosuje się do zasad, których jest współautorem. (Oczywiście będą sytuacje i problemy, w których i tak podejmiemy samodzielnie decyzję wbrew oczekiwaniom dziecka. Ważne jest nie tylko, co zrobimy, ale też jak to zrobimy.)
  5. Pamiętajmy, że najważniejsza jest nasza intencja. Dziecko zawsze ją wyczuje między słowami, w naszej mimice i w mowie ciała.

Stosowanie kar jest o wiele prostsze. I krótkoterminowo najczęściej przynosi rezultaty. Choć w dłuższej perspektywie skutki są opłakane, bo kosztem jest relacja, której nie da się potem odbudować. Jeśli naprawdę chcemy nauczyć dzieci umiejętności, wymienionych na wstępie, nie ma innej drogi, niż najpierw reprezentować je samemu.

Nauczymy dzieci rozwiązywać konflikty, koncentrując się na rozwiązaniu, kiedy jako rodzice będziemy tak postępować. Dzieci nauczą się z czasem odpowiedzialności i panowania nad sobą, jeśli my im pokażemy, jak to jest panować nad sobą i zachowywać się odpowiedzialnie. Nauczą się żyć w zgodzie ze sobą, jeśli my okażemy im pełną akceptację i szacunek oraz spełnimy ich potrzebę przynależności.

To my jesteśmy najważniejszymi nauczycielami dla naszych dzieci. Myślmy więc długofalowo.

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Sylwia Bujko
Certyfikowany coach. Specjalizuje się w pracy z mamami, które chcą łączyć macierzyństwo z karierą. Manager operacyjny w międzynarodowym koncernie w branży nieruchomości, Apleona Real Estate. Zarządza zespołem ponad 60 osób. Ma 10-letnie doświadczenie w biznesie (m.in. w budowaniu i prowadzeniu zespołów, CRM, BD, HR). Autorka platformy coachingowej www.holimum.com. Prywatnie mama Janka (2014) i Dianki (2018).

Jak przygotować się do połogu?

Ciąża jest wymagającym okresem, w którym dochodzi do wielu zmian. Po porodzie organizm kobiety musi powrócić do formy, co zapewnia tzw. połóg. Sprawdź, jak się do niego przygotować.
  • Dominika Kamińska - 13/03/2019

Połóg jest okresem, który trwa ok. 6 tygodni. W tym czasie w organizmie wiele się dzieje – musi on dostosować się do nowych warunków, a jednocześnie zregenerować. Ten etap również jest bardzo wymagający, dlatego warto się odpowiednio nastawić i przygotować.

Skompletuj wyprawkę

Typowe dla połogu jest wydalanie odchodów poporodowych. W ciągu kilku pierwszych dni mają one postać krwistej wydzieliny, która następnie przyjmuje lekko różowe zabarwienie. Odchody znikają całkowicie po upływie ok. 5-6 tygodni.

Aby zapewnić sobie maksymalny komfort w tym okresie, warto pamiętać o skompletowaniu wyprawki. Niezbędne będą zarówno podkłady higieniczne na łóżko, jak i podkłady poporodowe (lub bardzo chłonne i duże podpaski).

Pamiętaj o zasadach prawidłowej pielęgnacji

Jeżeli poród odbędzie się siłami natury, musisz zadbać o krocze po porodzie. Aby doszło do jego szybkiego zagojenia, pamiętaj o:

  • częstym zmienianiu podkładów poporodowych,
  • przemywaniu krocza środkiem do higieny intymnej,
  • osuszaniu krocza jednorazowym papierowym ręcznikiem,
  • wietrzeniu krocza.

Jeśli poród odbył się przez cesarskie cięcie, musisz zadbać o ranę. W tym celu:

  • noś siateczkowe majtki bawełniane, by zapewnić ranie dostęp do powietrza,
  • odkażaj ranę do momentu zagojenia,
  • przeprowadź mobilizację blizny,
  • stosuj preparaty zmniejszające widoczność blizny (dopiero po zagojeniu!).

Przygotuj się do karmienia piersią

Chociaż karmienie piersią jest wpisane w kobiecą fizjologię, nie każdej mamie przychodzi to z łatwością. Przygotowując się do połogu, warto dowiedzieć się też, jak pobudzić laktację. Im silniejsza stymulacja, tym nastąpi większa produkcja mleka.

Hartowanie brodawek czy masowanie piersi niech jednak odejdzie do lamusa – to przestarzałe metody, które nie są już rekomendowane. Takie postępowanie może nie tylko doprowadzić do podrażnienia delikatnej skóry, ale i wywołać przedwczesną czynność skurczową macicy.

Zastanawiasz się, jak pobudzić laktację skutecznie i bezpiecznie? Pamiętaj o:

  • częstym przystawianiu malucha do piersi,
  • karmieniu nocnym – wtedy wydziela się najwięcej prolaktyny – hormonu sprzyjającego produkcji mleka,
  • wyborze odpowiedniej pozycji do karmienia,
  • prawidłowym ułożeniu niemowlęcia podczas karmienia.

Możesz także odciągać pokarm laktatorem w okresie między karmieniami. Dobrze sprawdzi się tutaj metoda interwałowa: 7-5-3. Polega na naprzemiennym odciąganiu pokarmu odpowiednio przez 7, 5 i 3 minuty z każdej piersi.

Warto zadbać o laktację, ponieważ karmienie naturalne przyspiesza proces oczyszczania macicy[1].

Co powinno zaniepokoić w okresie połogu?

Chociaż połóg wiąże się z wieloma dolegliwościami, niektóre z nich mogą stanowić powód do niepokoju. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy jak np.:

  • silniejsze i nieustępujące krwawienie,
  • wydalanie większych fragmentów tkanek,
  • podwyższona temperatura ciała – powyżej 38oC,
  • nieprzyjemny zapach odchodów, które zmieniają kolor,

niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem.

[1] https://www.bebiklub.pl/ciaza-i-porod/porod/polog-co-sie-dzieje-z-cialem-po-porodzie

Materiał powstał we współpracy z partnerem portalu.

Zdjęcie: fotolia

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Dominika Kamińska
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie
Może Cię zainteresować także:
Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail