Czego szukasz

Dlaczego dzieci muszą odrabiać lekcje domowe?

Wyobraź sobie, że w szkole Twojego dziecka zakazano zadawania pracy domowej! Pomyślałabyś, to super, będziemy mieć więcej czasu dla siebie, czy miałabyś obawy o poziom jego wiedzy? Myślisz, że odrabianie lekcji w domu ma wpływ na wiedzę i rozwój Twojego dziecka? Czy może prace domowe nie są potrzebne?

  • Ewa Moskalik - Pieper - 10/10/2017
Dzieci leżą na trawie i czytają książki

Praca po pracy

Wracasz do domu po dniu pełnym wyzwań. W głowie powoli układasz sobie co masz jeszcze do zrobienia i przygotowania na kolejny dzień. Wiesz, że znowu położysz się spać ostatnia. I jak co dzień czeka na Ciebie zadanie. Zadanie domowe Twojego dziecka. Musisz odłożyć wszystko na bok i… zasiąść do lekcji.

A teraz wyobraź sobie, że Twoje dziecko wraca do domu i nie musi robić żadnych zadań. W zamian za to, może spędzać czas po szkole czytając książki lub przebywając na świeżym powietrzu, grając w gry z rodzeństwem lub przyjaciółmi.

Może przebywać z rodziną, jeść wspólne posiłki i zaznawać spokojnego snu, bez obaw, czy pamiętało o wszystkich zadanych pracach domowych. A Ty możesz na moment wyjść z roli policjanta, który codziennie rozlicza dziecko z odrobionych zadań.

Wreszcie masz czas na to, żeby móc egzekwować obowiązki domowe, z których czasem w dobrej wierze zwalniałaś swoją pociechę, żeby nie obciążać go dodatkowymi pracami, a których walory edukacyjne i wychowawcze są również niepodważalne.

Szkoła bez zadań

Dyrektor publicznej szkoły w Vermont w Stanach Zjednoczonych, w porozumieniu z resztą kadry nauczycielskiej postanowił przeprowadzić pewien eksperyment.

Zakazano tam zadawania uczniom prac domowych. W zamian za to oczekując, że czas, który dotychczas uczniowie przeznaczali na odrabianie lekcji, będą spędzać czytając książki lub wypełniając go aktywnym wypoczynkiem.

Jeżeli uczeń miałby trudność w czytaniu, obowiązek ten ma przejąć rodzic czytając dziecku codziennie książki.

Taka inicjatywa zrodziła się po tym, jak zapoznano się z badaniami nad skutecznością prac domowych i odkryto, że nie mają one wielkiego wpływu na szkolną wydajność ucznia, a tylko niewielki procent uczniów osiąga dzięki temu lepsze wyniki w nauce.

Ten dość rewolucyjny pomysł został wprowadzony w amerykańskiej szkole po wcześniejszym ustaleniu tego z rodzicami dzieci. Okazało się, że zdecydowana większość rodziców chętnie wsparła projekt.

Innym się udało

Eksperyment okazał się wielkim sukcesem. Przygotowanie i poziom nauki uczniów nie obniżył się, a jak podkreślają rodzice uczniów, którzy wzięli udział w tym doświadczeniu, dzieci miały więcej czasu na realizowanie swoich pasji i zaczęły chętniej z własnej woli sięgać po książki.

Bez zadawania zadań domowych funkcjonuje również system edukacyjny w Finlandii, a wyniki uczniów w nauce są na dobrym poziomie.

Na poziom wiedzy nie narzekają również rodzice uczniów polskich szkół nauczających systemem Montessori, gdzie również dzieci nie mają w domu do odrabiania lekcji.

Polska tradycja

Czułabyś dyskomfort psychiczny wiedząc, że np. z dniem 1 stycznia w szkole Twojego dziecka zostanie wprowadzona bardzo istotna zmiana – zakaz zadawania prac domowych? Zadania domowe tak mocno są wpisane w naszą codzienną rzeczywistość, że może to być trudno zmienić.

Co do funkcji edukacyjnej zadań domowych zdania rodziców i nie tylko, są podzielone. Jedni twierdzą, że odrabianie lekcji w domu pomaga utrwalać i klasyfikować wiedzę, uczy organizacji czasu i samodyscypliny. Z kolei przeciwnicy zadań domowych podkreślają, że duża ilość pracy domowej bardzo zniechęca dzieci do nauki i odbiera czas na dbanie o relacje wśród domowników.

Zalety braku prac domowych

Wiadomo kto najbardziej cieszyłby się z braku zadań domowych, ale może Ty też masz wątpliwości, czy posadzenie dziecka za biurkiem, po spędzonych wcześniej kilku godzinach w ławce szkolnej, to najlepsze co dla niego robisz?

Ważnym argumentem jest to, że duża ilość zadań domowych często pozbawia rodziców szansy nauczenia dzieci wywiązywania się z obowiązków domowych, których roli wychowawczej nie sposób przecenić.

Kolejną zaletą braku zadań domowych jest możliwość spędzania czasu z rodziną, z rodzeństwem, odpoczynku na łonie natury. Zadania domowe bywają takim ogranicznikiem. Coraz częściej rodzice między sobą skarżą się np. na „brak weekendów” z powodu dużej ilości zadań.

Nie każde dziecko też ma w domu warunki ku temu, żeby spędzić nad lekcjami 2 – 3 godziny dziennie, a i do takich sytuacji przecież dochodzi. To skutkuje nie tylko nie odrobieniem lekcji, bądź złym ich wykonaniem, ale również negatywną oceną, co tylko pogłębia problem dziecka i różnice społeczne między dziećmi.

Czy brak codziennej, wspartej również dużym wysiłkiem rodziców, regularnej pracy z dzieckiem w domu, doprowadzi do opuszczenia się w nauce i braku wymiernych efektów? Czy praca w domu przekłada się na lepsze wyniki w nauce?

Żródło:

Washingtonpost

www.msn.com

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Ewa Moskalik - Pieper
Redaktor portalu Mamo Pracuj. Prywatnie spełniona, pełnoetatowa mama dwóch wspaniałych synów i żona, starająca się znaleźć swój patent na work - life balance. Absolwentka UJ. Miłośniczka kina, muzyki i książek.
Podyskutuj

Nowy Sącz stolicą macierzyństwa – II Sądeckie Forum Mam

Przez ten jeden miesiąc w roku Nowy Sącz jest stolicą macierzyństwa. Zbliża się piękny czas, nie tylko dla wszystkich zakochanych, ale przede wszystkim dla Aktywnych Mam – maj, a w maju II Sądeckie Forum Mam. Sądeczanki będą mogły świętować Dzień Matki już 25.05.2019 i poczuć się nad wyraz wyjątkowo, jak na to święto przystało.
  • Redakcja portalu Mamo Pracuj - 18/04/2019
zdjęcie z I Sądeckiego Forum Mam

Klub Aktywnych Mam

Podobnie jak w zeszłym roku, nie zabraknie wspaniałości w wielu dziedzinach. Każda mama znajdzie w programie coś dla siebie i na pewno nie będzie się nudzić.
W tym roku na zaproszenie Aktywnych Mam odpowiedzieli wspaniali goście.

Będzie coś o wychowaniu, dzieciach, relacjach w związku jak również coś innego, czyli męski punkt widzenia… Brzmi tajemniczo, ale nie chcemy za dużo zdradzać a tylko zachęcić nasze mamy, by licznie przybyły na to fantastyczne wydarzenie do Wyższej Szkoły Biznesu w Nowym Sączu.

II Sądeckie Forum Mam

Przed wydarzeniem uruchomiona zostanie rejestracja, dzięki której każda mama zagwarantuje sobie miejsce podczas wykładów. Wstęp na to wydarzenie to jedyne 10 zł płatne na konto stowarzyszenia, jest to gwarancją otrzymania pamiątkowej torby z gadżetami.

Podobnie jak w ubiegłym roku na forum zaprezentują się lokalni przedsiębiorcy i sprzedawcy. Będą zachęcać do swoich usług/wyrobów i odpowiadać na wszystkie pytania uczestniczek. W tym dniu przygotowane będą specjalne rabaty i promocje.

#MamyMoc!

My kobiety wiemy, że czasem do szczęścia potrzeba nam odrobina słodyczy i ogarnianie całego domostwa staje się banalnie proste. Klub Aktywnych Mam nie zapomniał również o tym. Swoje słodkie wyroby przygotują do poczęstowania sądeccy cukiernicy i nie tylko.

Każda mama bez wyjątku ma poczuć się  jak „u siebie”, na luzie, bez spięcia i z uśmiechem na twarzy. Zapamiętać ten dzień, poznać inne kobiety/mamy, a przede wszystkim dobrze się bawić.

Będzie ciekawie i warto już dziś zapisać to wydarzenie w swoim kalendarzu!

Kto chce być na bieżąco już dziś zapraszamy do śledzenia strony na Facebooku, jak również stronę WWW, gdzie na bieżąco umieszczane będą informacje na temat tego wydarzenia.

Niech Nowy Sącz będzie stolicą macierzyństwa po raz drugi, a my mamy pokażemy siłę i to, że #MAMYMOC!

Zapraszamy Was już 25 maja 2019 r. o godz. 9:00!  do Wyższej Szkoły Biznesu w Nowym Sączu! >>>

Zarejestruj się!  >>>

 

Zdjęcie: własność organizatora wydarzenia; I Sądeckie Forum Mam

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Redakcja portalu Mamo Pracuj

House manager w domu pełnym kosmitów

Przeczytałam wywiad z Justyną Walczak, niezwykłą, spełnioną mamą, opowiadającą o życiu w rodzinie z dziewiątką dzieci (i z dziesiątym w drodze...). „O, ludzie, to przecież niemożliwe!” – pomyślałam, mając sama na co dzień do ogarnięcia małe kosmitki w liczbie zaledwie dwóch. Niedowierzanie, podziw i ciekawość sprawiły, że czym prędzej postanowiłam kupić książkę. O wywiadzie opowiedziałam przyjaciółce, też mamie. „To jak rozmawiać z kosmitą...!” – skwitowała. Nie wiedziała o książce, a tym bardziej o jej tytule.
  • Natalia Małozięć - 17/04/2019

Multirodzina

Książka Justyny Walczak porusza ważną kwestię, a mianowicie problem społecznego postrzegania rodzin wielodzietnych. Autorka opisując własne doświadczenia i reakcje napotykanych osób, najczęściej pisze o współczuciu, czy upatrywaniu oznak patologii w posiadaniu licznego potomstwa. Kiedyś rodzenie dzieci uznawano za całkiem normalne zjawisko, bo i podobnych rodzin było więcej… Teraz jednak, wielu obywatelom w głowie się nie mieści, że można z wyboru zostać pełnoetatową multimamą i szczęśliwym multitatą. A to właśnie ich sposób na życie!

Poświęcić się pracy zawodowej, czy zrobić karierę w macierzyństwie? Justyna już zdecydowała. Autorka książki podkreśla, iż jest kobietą świadomą, realizującą swoje powołanie. Traktuje je jako konkretną pracę do wykonania. A uzyskany dyplom lekarza? Przy częstym udzielaniu pierwszej pomocy własnym i okolicznym dzieciakom, stał się bezcenny. Wynagrodzenie? Owszem, jest – „w postaci zwielokrotnionej miłości” – pisze Justyna.

Justyna pięknie wyraża się o swoich dzieciach. Używa wielu różnych określeń, a pod każdym z nich kryje się morze miłości. Ze wzruszeniem przewiduje moment, kiedy znów będą musieli z mężem przesiąść się do wozu w normalnym rozmiarze…

Inwazja kosmitów

Tytułowi „kosmici”, czy „obcy”, jak pisze o swojej gromadce Justyna, to główni bohaterowie, czyli Walczakowa gromadka. Wydają się być „obcymi”, kiedy zmieniają się, dorośleją i wyślizgują się z rodzicielskich sieci. Stają się samodzielni i zaczynają mieć własne zdanie. Ku zdziwieniu mamy, coraz częściej krytyczne, również i wobec domowych zasad. Wychowanie zaczyna stawiać coraz większe wyzwania. Trudno nadążyć, kiedy ma się w domu przedstawicieli wszystkich rozwojowych etapów. Kosmiczne perpetuum mobile.

Rodzicom wesołej gromadki też przydaje się kosmiczny pierwiastek. Muszą zaopatrzyć się w niespożyte pokłady energii, cierpliwości i pomysłów. Zarządzanie takim statkiem kosmicznym wyczerpuje, dając jednocześnie siłę na ciąg dalszy. Cieszy, śmieszy, wzrusza, denerwuje i pogrąża w otchłani rozpaczy. Na przemian i w kółko.

Sport ekstremalny

Justyna jednak nie narzeka i nie użala się nad sobą. Nie odkrywa przed nami wszystkich swoich emocji. W swojej rodzinnej opowieści jest prawie zawsze radosna i zdystansowana. Można podziwiać jej wypracowany, zdrowy dystans do błahych spraw. Tym bardziej, że odróżnienie problemów ważnych od całej reszty, wcale nie jest łatwe.

Autorka oszczędza nam nieodłącznej przecież, ciemnej strony medalu. Nawet kiedy wylicza powody wizyt na izbie przyjęć zaprzyjaźnionego już szpitala, robi to wydawałoby się, z uśmieszkiem na ustach. „(…) czujemy się szczęśliwi, mogąc uprawiać z mężem ten sport ekstremalny (…)” – podsumowuje.

Uważam, że jednym z lepszych fragmentów jest opis „porodowego współ-doświadczenia” ojca rodziny, Wojtka. Są spore emocje i wzruszenie.

Szkoła życia

Każdy członek Walczakowej rodziny przechodzi swoistą szkołę życia. Najtrudniejsze lekcje odrabia pewnie mama, dzielnie stawiając czoła codziennym multiwyzwaniom. W książce mamy garść dowcipnych opisów logistyczno-wychowawczych wirtuozerii oraz efektywnego manipulowania zasobami w wykonaniu Justyny. Wyrazy uznania należą się również tacie, który nie tylko stara się zapewnić rodzinie ważną część „zasobów”, ale dba o to, by być aktywnym tatą, kiedy to tylko możliwe.

„Progenitura” Walczaków nie ma wyboru. Czeka ją przyśpieszony proces dorastania. Mama i tata nie mogą być na każde zawołanie. Miłość i uwaga choć mnożone, są przede wszystkim dzielone. Podział obowiązków, dyżury i wspieranie (a z czasem i zastępowanie) mamy w wielu domowych pracach, wychodzi dzieciakom na dobre. Kochają się na zabój i kiedy trzeba, bez zastanowienia stają za sobą murem. Opieka nad młodszym rodzeństwem to dla nich inwestycja w rodzinną przyszłość.

Walczakowy kosmos to miejsce niezwykłe. Ciepłe i radosne. Tu nie ma mowy o nudzie. Nie ma też czasu na niepotrzebne rozmyślania. Jest tu i teraz, do dziesiątej potęgi!

Justyna Walczak „Dom pełen kosmitów”

Zdjęcie: 123 rf

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:
Natalia Małozięć
Absolwentka Wydziału Filozoficznego UJ. Psycholog dziecięcy i trener twórczości. Komponuje i prowadzi zajęcia dla dzieci. Od 2 i pół roku po uszy zanurzona w macierzyństwie. W codziennym ogarnianiu rzeczywistości pomagają jej poczucie humoru, marzenia i opisywanie tego, co się dzieje.
Podyskutuj
Chcę otrzymywać inspiracje, pomysły i sugestie jak pracować i nie zwariować.
Newsletter wysyłamy raz na 2 tygodnie
Może Cię zainteresować także:
Uwaga. Strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje uzyskane za ich pomocą wykorzystywane są w celach statystycznych. Pozostając tu godzisz się na ich zapisywanie w Twojej przeglądarce. ×

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail
 

Email marketing powered by FreshMail